İlçemizde Anaç sığır yetiştiriclerine ait  askı icmali  27.01.2011 tarihine kadar İlçe Müdürlüğümüzde askıya çıkarılmıştır. Askı süresi içinde gerekli itirazlar değerlendirilecek askı süresi dışında yapılan itirazlar değerlendirmeye alınmayacaktır.

           

            Ülkemizde kekik üretiminin önemli bir bölümünün Denizli’de yapıldığı düşünülürse İzmirli tüccarların Kadirli’de üretilen kekik yağına ilgi duyması, değerli çiftçimizin bu pazarlara ulaşabilmesi, ürünün ekonomik anlamda ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Defne yağında ise ürünün İzmir’e pazarlanabilmesi, bu ürünü üreten bir tesise ne kadar ihtiyaç olduğunu gösteriyor.

            Köyümüzün genelinde sulanamayan tarlalar mevcut olduğundan kekik yetiştiriciliği de özellikle böyle tarlalarda alternatif bir ürün olarak karşımıza çıkıyor.

             Önümüzdeki günlerde zeytinyağı üretimi de yapmayı planlayan çiftçimize yapacağı çalışmalarda başarılarının devamını diliyoruz.

(Fotoğraf: İlçe müdürlüğümüz personellerinden Mehmet TAHİROĞLU, Hakan BULUT, Can TESKERECİOĞLU, Kazım AKÇA ile Mehmet KOCAİSPİR isimli çiftçimize yapılan çiftçi ziyaretinden bir görüntü.)

ÜLKEYE GİRİŞTE VETERİNER KONTROLLERİNE TABİ OLAN HAYVAN VE ÜRÜNLERE DAİR YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; ülkeye girişte veteriner sınır kontrol noktalarında veteriner kontrollerine tabi olan hayvan ve ürünleri belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, ülkeye girişte veteriner sınır kontrol noktalarında veteriner kontrollerine tabi olan hayvan ve ürünleri, hayvan ve ürünlerin veteriner kontrollerini ve kompozit ürünlere eşlik etmesi gereken belgeleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik;

a) 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 34 üncü maddesine dayanılarak,

b) 91/496/EEC ve 97/78/EC sayılı Konsey Direktifleri gereğince Veteriner Sınır Kontrol Noktalarında Kontrollere Tabi Olan Hayvan ve Ürünlere İlişkin 2007/275/EC sayılı Komisyon Kararına paralel olarak,

hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Et ürünleri: Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde tanımlanan ürünleri,

b) İşlenmiş ürünler: Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde tanımlanan et ürünlerini, süt ürünlerini, yumurta ürünlerini, işlenmiş balıkçılık ürünlerini, eritilmiş hayvansal yağları, donyağı tortusunu, jelâtini, kolajeni, işlenmiş mide, mesane ve bağırsakları,

c) Kompozit ürün: İlk ürünün işlenmesinin, son ürünün üretilmesinin ayrılmaz bir parçası olduğu ürünleri kapsayan ve işlenmiş hayvansal ürünler ile bitkisel ürünlerin her ikisini de içeren insan tüketimine yönelik gıdayı,

ç) Süt ürünleri: Hayvansal Gıdalar İçin Özel Hijyen Kuralları Yönetmeliğinde tanımlanan ürünleri,

ifade eder.

(2) Birinci fıkrada yer alan tanımlara ilave olarak Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğin 4 üncü maddesindeki tanımlar da geçerlidir.

İKİNCİ BÖLÜM

Veteriner Kontrolleri ve Belgeler

Hayvan ve ürünlerin veteriner kontrolleri

MADDE 5 – (1) Ek-1’de listelenen hayvan ve ürünler, Ülkeye Giriş Yapan Canlı Hayvanlarda Yürütülecek Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğe ve Ürünlerin Ülkeye Girişinde Veteriner Kontrollerinin Düzenlenmesine Dair Yönetmeliğe uygun olarak veteriner sınır kontrol noktalarında veteriner kontrollerine tabidir.

(2) Bu Yönetmelik, kompozit ürünlerde halk sağlığı kurallarına uygunluğu sağlamak için gerekli olan kontroller saklı kalmak kaydıyla uygulanır.

(3) Ek-1’in birinci sütununda belirtilen tarife pozisyonu numaraları bazında yapılan veteriner kontrolleri için ürünlerin ilk seçimi, üçüncü sütunda belirtilen açıklamalar dikkate alınarak yapılır.

Veteriner kontrollerine tabi olan kompozit ürünler

MADDE 6 – (1) Aşağıdaki kompozit ürünler veteriner kontrollerine tabidir:

a) İşlenmiş et ürünü içeren kompozit ürünler.

b) İçeriğinin yarısı veya daha fazlası işlenmiş et ürünü dışında herhangi bir işlenmiş hayvansal ürün olan kompozit ürünler.

c) İçeriğinde işlenmiş et ürünü olmayan ve 8 inci maddede yer alan şartları karşılamayan son ürünlerden içeriğinin yarısından azı işlenmiş süt ürünü olan kompozit ürünler.

Veteriner kontrollerine tabi olan kompozit ürünlere eşlik etmesi gereken belgeler

MADDE 7 – (1) Diğer herhangi bir hayvansal ürün içeriğine bakılmaksızın işlenmiş et ürünü içeren kompozit ürünlere, ülkeye girişte Bakanlıkça belirlenen et ürünleri için ilgili sertifika eşlik etmelidir.

(2) 6 ncı maddenin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde belirtilen işlenmiş süt ürünü içeren kompozit ürünlere, ülkeye girişte Bakanlıkça belirlenen ilgili sertifika eşlik etmelidir.

(3) Sadece işlenmiş balıkçılık veya yumurta ürünleri içeren kompozit ürünlere, ülkeye girişte Bakanlıkça belirlenen ilgili sertifika veya sertifika talep edilmemesi durumunda ticari bir belge eşlik etmelidir.

Veteriner kontrollerine tabi olmayan belirli kompozit ürünler ve gıda maddeleri

MADDE 8 – (1) Herhangi bir et ürünü içermeyen insan tüketimine yönelik aşağıdaki kompozit ürünler veya gıda maddeleri veteriner kontrollerine tabi değildir:

a) İçeriğinin yarısından azı et ürünü dışında herhangi bir diğer işlenmiş ürün olan ve aşağıdaki koşulları karşılayan kompozit ürünler:

1) Ortam sıcaklığında rafta bozulmadan kalabilen veya herhangi bir ham ürünün denatüre olacak şekilde üretim süreci boyunca içeriği tamamen pişirilmiş veya ısıl işlemden geçirilmiş.

2) İnsan tüketimine yönelik olduğu açıkça tanımlanmış.

3) Temiz konteynerlerde güvenli bir şekilde paketlenmiş veya mühürlenmiş.

4) Kompozit ürünün paket sayısı, miktarı ve doğası, içerik, üretici ve menşe ülke hakkındaki bilgileri bir arada verecek şekilde ticari bir belgenin eşlik ettiği ve Türkçe etiketlenmiş.

b) Ek-2’de listelenen kompozit ürünler veya gıda maddeleri.

(2) Ancak, kompozit ürünlerin içerdiği süt ürünleri, sadece Bakanlıkça belirlenen ülkelerden elde edilmiş ve bu ülkeler için öngörüldüğü gibi işlem görmüş olmalıdır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Geçiş hükümleri

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Veteriner kontrolleri, ülkeye girişte veteriner sınır kontrol noktası müdürlüklerinin bulunmadığı yerlerde, yeterli veteriner sınır kontrol noktası müdürlükleri kuruluncaya kadar, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı ile birlikte belirlenen gümrük giriş kapılarında Bakanlıkça yetkilendirilen il müdürlükleri tarafından yürütülür.

Yürürlük

MADDE 9 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

DURİN HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; tek tırnaklı hayvanlarda durin hastalığına karşı hastalıktan korunma ve hastalıkla mücadele edilmesini sağlamaktır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; tek tırnaklı hayvanlarda, durin hastalığından şüphe edilmesi durumunda hastalığın bildirimi, şüphe edilen ve hastalık teyidi yapılan işletmelerde hastalığın kontrolü ve hastalıktan korunmak için alınması gereken önlemleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Durin hastalığı: Trypanosoma Equiperdum isimli protozoon tarafından oluşturulan, tek tırnaklı hayvanların bulaşıcı hastalığını,

c) Enfeksiyon teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak yetkili otorite tarafından hastalık varlığının ilanını,

ç) Gözetim: Herhangi bir hayvancılık işletmesinin, işletmecisinin veya bunların faaliyetlerinin dikkatli bir şekilde gözlemlenmesini,

d) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetini haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmekle görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

e) İl/ilçe müdürlüğü:  Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

f) İmha: Öldürülen hayvanların veya hayvansal ürünlerinin çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği herhangi bir kuruluşu,

ğ) Karantina: Bulaşıcı bir hayvan hastalığına yakalanmış hayvanların, hastalığın yayılmasının önlenmesi için geçici olarak diğerlerinden ayrılması biçiminde alınan önlemi,

h) Mihrak işletme: Yetkili otorite tarafından hastalık varlığının doğrulandığı işletmeyi,

ı) Resmî veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

i) Serbest veteriner hekim: 9/3/1954 tarihli ve 6343 sayılı Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yeteneğine sahip veteriner hekimi,

j) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

k) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi, Hastalıktan Şüphe Edilmesinde ve Hastalığın Tespitinde Alınacak Önlemler, Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Durin hastalığının varlığı ya da varlığından şüphelenildiğinde hayvan sahibi, bakıcısı veya hastalığı takip eden serbest veteriner hekim tarafından yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Hastalıktan şüphe edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Hastalıktan şüpheli tek tırnaklı hayvan cinsi temastan alıkonur ve ayrı bir yerde karantina altına alınır.

(2) Şüpheli hayvanlardan resmi veteriner hekim veya yetkilendirilmiş veteriner hekimler tarafından alınan numunelerde yapılan incelemeler sonuçlanana kadar yetkili otorite, işletmeyi gözetim altında bulundurur.

(3) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmeye tek tırnaklı hayvan giriş çıkışı yasaklanır.

(4) Şüpheli hayvanların bulunduğu işletmede alınan önlemler durin hastalığının varlığının veya şüpheli durumunun ortadan kalktığının resmi olarak tespit edilmesine kadar devam eder.

Hastalık tespit edilmesi halinde alınacak önlemler

MADDE 7 – (1) Resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim tarafından alınan numunelerin Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüklerince yapılan inceleme sonuçlarına göre durin hastalığı tespit edildiğinde, hastalığı haber alan resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler.

(2) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimin raporunu inceleyerek hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

(3) Enfeksiyonun teyid edildiği mihrak işletme karantina altına alınır.

(4) Durin hastalığına yakalanan aygır ve kısraklarda, hastalık tedavi edilemeyecek derecede ilerlemiş ise bu hayvanlar, hayvan sağlık zabıtası komisyonu kararı ile öldürülür ve imha edilir.

(5) Durin hastalığının tespit edildiği işletmenin bulunduğu yerleşim birimindeki tüm tek tırnaklı hayvanlar resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimce muayene edilir. Yapılan muayenede hastalıktan şüphe edilen hayvanlardan numune alınarak Veteriner Kontrol Enstitüsüne gönderilir.

(6) Durin hastalığına yakalanmış aygırlar kastre edilir, kısrakların tedavi edilmiş olsalar bile damızlıkta kullanılması yasaklanır.

(7) Durin hastalığına yakalanmış veya hastalıktan şüpheli hayvanlar iki haftada bir resmi veteriner hekim ya da yetkilendirilmiş veteriner hekimce muayene edilir. Bunların bulundukları yerden ayrılmaları yasaklanır.

(8) Hastalığın bulaşmasından şüphe edilen tek tırnaklı hayvanlar bulundukları yerden çıkarılmaz ve yavru almak için çiftleşmede kullanılmaz.

(9) Hasta hayvanların bir yıl içerisinde cinsi temasta bulunduğu aygır veya kısraklar da hastalık yönünden kontrol edilir.

Epidemiyolojik araştırma

MADDE 8 – (1)  Epidemiyolojik araştırma aşağıda belirtilen hususları sağlamalıdır:

a) Hastalığın işletmede farkına varılmadan veya kuşkulanılmadan önce mevcut olabileceği sürenin uzunluğu,

b) İşletmede hastalığın muhtemel kaynağı ve enfekte olmuş veya bulaşmış olabilecek hastalığa duyarlı türden hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin belirlenmesi.

Karantinanın kaldırılması

MADDE 9 – (1) Enfeksiyonun teyit edildiği mihrak işletmelerde bir yıl süre ile müşahedeye alınan hayvanlardan, hasta ve hastalıktan şüpheli erkekler kastre edilip, kısraklar öldürüldükten sonra dezenfeksiyon yapılarak karantina tedbirleri kaldırılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

BAL ARILARININ KÜÇÜK KOVAN KURDU İLE TROPİLEAPS AKARI

HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; küçük kovan kurdu ile tropileaps akarı olarak adlandırılan hastalıklardan korunmak ve mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik arılarda küçük kovan kurdu ile tropileaps akarı salgını olduğunda uygulanacak minimum kontrol önlemlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Arılık: Arılı kovanların bulunduğu açık ya da kapalı tesis ve yerleri,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Gezginci Arıcı: Bitkilerdeki farklı çiçeklenme döneminden üst düzeyde faydalanmak ve kış koşullarından arıyı korumak maksadıyla kolonilerini yer değiştiren arıcıyı,

ç) Hayvan sağlık zabıtası komisyonu: Bulaşıcı hayvan hastalığının resmi olarak teyit edildiği yerde,  hastalığın sağlıklı hayvanlara bulaşmasını önlemek ve hastalıkla mücadele etmek, hayvan ve maddelerinin sevkine dair tedbirleri tespit etmek ve uygulamaya konulmasını sağlamak amacıyla kurulan komisyonu,

d) İmha: İtlaf edilen arı ailesi ile çerçevelerin petekleri ile birlikte yakılarak, çukura gömülme yöntemi ile yok edilmesini,

e) İşletme: Arıların beslendiği ve korunduğu üretme çiftliklerini,

f) İtlaf: Yetkili otorite kararı ile hayvanların öldürülme işlemini,

g) Karantina: Hastalık veya zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, hayvan, hayvansal ürün, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ğ) Koloni: Yumurtlayan ana arısı bulunan ve koloni faaliyetlerinin sürdürüldüğü arı ailesini,

h) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

ı) Kovan: Taşınabilir arı ailesi barınağını,

i) Küçük kovan kurdu: Larvaları bal veya polen dolu peteğin içerisinden tünel kazarak peteğe zarar veren veya bunları yok eden, bala dışkı bırakan, balın rengini değiştiren ve balda mayalanmaya ve köpüklenmeye yol açan bir böcek tarafından meydana getirilen enfeksiyonu,

j) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

k) Tropileaps akarı: Yavru arılarda yüksek düzeyde ölümlere, 1 mm’ye kadar uzanan kırmızı kahverengi bir akar tarafından meydana getirilen enfeksiyonu,

l) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Amerikan yavru çürüklüğü hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

m) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ile Hastalık Şüphesi ve Resmi Teyit

Hastalık bildirimi

MADDE 5 – (1) Küçük kovan kurdu ile tropileaps akarı hastalığından şüphe eden veya bu hastalığın varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere, yetkili otoriteler tarafından ise derhal Bakanlığa bildirilir.

Hastalık şüphesi

MADDE 6 – (1) Resmi veteriner hekim hastalık şüphesi olan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar, belediye veya  köy muhtarı hastalıktan şüpheli kovanları muayene ve teşhis için muhafaza altına aldırır.

(2) Kordon konularak hastalıklı kovanların bulunduğu yere giriş ve çıkışlar önlenir. Hastalıklı yerden kovan çıkarılmasına, bu bölgeye başka yerden kovan girmesine ve hastalıklı kovanlarda kullanılan malzemelerin, hastalık mahallinin dışına çıkışına izin verilmez.

(3) Bu hastalığın teşhisi için resmi veteriner hekim tarafından marazi madde alınmadan, herhangi bir işlem yapılmaz.

(4) Alınan tedbirlerin uygulanmasından köylerde muhtarlar ve arı sahipleri, kasabalarda belediyeler, mahalle muhtarı ve arı sahipleri, gezginci arılarda ise arı bakıcısı ve arı sahipleri sorumludur.

(5) Hastalık ihbarını alan resmi veteriner hekim en seri vasıta ile en geç yirmidört saat içinde hastalık yerine gider.

(6) Resmi veteriner hekim hastalık mahallinde hastalığa el koyar, kovanlardaki yavru gözlü petekleri muayene ve kontrol eder, karantina tedbirlerini alır. Gerekli marazi maddeyi alarak bağlı bulunduğu veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderir.

(7) Hastalığın çıkışı ve seyri hakkında aşağıda belirtilen bilgiler toplanır.

a) Hastalığın çıkış tarihi,

b) Hastalığın başlangıcından bugüne kadar kaç kovanda larva ölümlerinin olduğu,

c) Hastalıklı kovanların diğer arılıklardaki arılarla temasının olup olmadığı,

ç) Arılığa yabancı kovan getirilip getirilmediği,

d) Kordon konmadan önce başka herhangi bir yere koloni nakli yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa kime, nerelere, ne zaman ve ne kadar yapıldığı,

e) İlaç kullanılıp kullanılmadığı, eğer kullanıldıysa hangi ilaçların kullanıldığı.

Resmi teyit

MADDE 7 – (1) Laboratuvar raporu ile hastalık teyit edildiğinde hastalık çıkan saha kordon altına alınarak bulaşmaya vasıta olabilecek her türlü alet, malzeme ve ekipmanlar pürmüzle yakılarak kullanımına izin verilir. Kordon altındaki bölgede hastalık görülmeyen işletmelerde resmi veteriner hekimin kontrolünde gerekli tedbirler alındıktan sonra koloni hareketine izin verilir.

(2) Hastalığın varlığı laboratuvar raporu ile teyit edildikten sonra mahallin hayvan sağlık zabıtası komisyonu toplanarak resmi veteriner hekimin düzenlediği hastalık çıkış raporunu görüşür.

(3) Hayvan sağlık zabıtası komisyon kararlarında aşağıda belirtilen hususlar yer alır;

a) Hastalıklı kovanların bulunduğu yerler,

b) Kordon altına alınacak yerler,

c) Komşu köy, kasaba, ilçe, şehir veya arıcılara haber verme şekli,

ç) Hastalık olduğuna dair levhaların dikileceği yerler,

d) Toplanan bilgilerin nasıl değerlendirileceği,

e) Yeni hastalanan ve ölen larvalı kovanlar için yapılacak işlemler,

f) Kordon altındaki bölgede serbest, şartlı serbest veya yasak olan hususlar,

g) Transit geçişlere yapılacak işlemler,

ğ) Kordon bölgesinde zirai mücadele yapılacağı zaman kolonilerin hangi bölgeye taşınacağı.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arıların İtlafı ve İmha İşlemleri, Hastalığın Sönüşü

Arıların itlafı ve imha işlemleri

MADDE 8 – (1) Hastalığın tespit edildiği kolonilerin ve çerçevelerin petekleri ile birlikte hepsi yakılarak imha edilir.

(2) Arıların itlafında aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) İtlaf akşam üzeri gerçekleştirilir.

b) İtlaf işlemine kovanın uçma deliği kapatılarak başlanır.

c) Çerçevelerin üzerine kalsiyum siyanid, etilasetat ya da herhangi bir insektisit uygulanarak arılar itlaf edilir.

(3) İmha işleminde aşağıdaki hususlara dikkat edilir.

a) Kazılan çukura, çerçeveler petekleri ile birlikte ve ölmüş arılar toplanır, imha edilir.

b) Yakma işi tamamlandıktan sonra çukur toprakla kapatılır ve bütün bu işlemler arılıktan uzak bir yerde yapılır.

c) Isıya dayanıklı kovanın gövde, kapak ve dip tahtası ile işletmede kullanılan her türlü malzeme yüzeyler iyice kazındıktan sonra pürmüzle yakılarak kullanılmasına izin verilir.

Hastalığın sönüşü

MADDE 9 – (1) Kordon kaldırılmadan önce hastalık görülen koloniler son bir kez daha kontrol edilerek, marazi madde alınır ve bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(2) Laboratuvar muayeneleri ile hastalığın tamamen ortadan kalktığı teyit edilir.

(3) Hastalığın ortadan kalkmasının teyidinden ve hastalık belirtilerinin ortadan kalkmasından iki ay sonra temizlik ve dezenfeksiyon yapılarak kordon ve karantina kaldırılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür

BAL ARILARININ AMERİKAN YAVRU ÇÜRÜKLÜĞÜ HASTALIĞINA

KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Amerikan Yavru Çürüklüğü olarak adlandırılan hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik;

a) Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına karşı koruyucu önlemlerin alınması, hastalığın erken tespit edilerek izlenmesi ve yetkililerin ve yetiştirici birliklerinin bilgilendirilmesi için alınması gereken koruyucu önlemleri,

b) Bal arılarında Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığı salgını olduğunda uygulanacak asgari kontrol önlemlerini,

kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Amerikan Yavru Çürüklüğü: Yavru arılarda Paenibacilluslarvae tarafından oluşturulan infeksiyöz ve oldukça bulaşıcı hastalığı,

b) Arılık: Arılı kovan ve ekipmanların bulunduğu açık ya da kapalı tesis ve alanları,

c) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ç) Gezginci arıcı: Bitkilerdeki farklı çiçeklenme döneminden üst düzeyde faydalanmak ve kış koşullarından arılarını korumak maksadıyla kolonilerinin yerini değiştiren arıcıyı,

d) İmha: İtlaf edilen arı ailesi ile çerçevelerin petekleri ile birlikte yakılarak, çukura gömülme yöntemi ile yok edilmesini,

e) İşletme: Arıların beslendiği ve korunduğu üretme çiftliklerini,

f) İtlaf: Hastalığın teyidinden sonra resmî veteriner hekim nezaretinde gerçekleştirilen hayvanların öldürülme işlemini,

g) Karantina: Hastalık veya zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, hayvan, hayvansal ürün, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

ğ) Koloni: Yumurtlayan ana arısı bulunan ve arı faaliyetlerinin sürdürüldüğü arı ailesini,

h) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

ı) Kovan: Taşınabilir arı ailesi barınağını,

i) Resmî veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

j) Temel petek: Ham maddesi saf balmumu olan, mekanik olarak tekniğine göre sterilize edilerek imal edilen levhaları,

k) Teşhis kılavuzu: Hastalığa ait teşhis rehberini,

l) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

m) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ile Hastalık Şüphesi ve Resmî Teyit

Hastalık bildirimi

MADDE 5 – (1) Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığından şüphe eden veya bu hastalığın varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere bildirim yapılır; durum yetkili otoriteler tarafından ise derhal Bakanlığa bildirilir.

Hastalık şüphesi

MADDE 6 – (1) Resmî veteriner hekim hastalık şüphesi olan yere gelinceye kadar o yerdeki idari makamlar, belediye yahut köy muhtarı hastalıktan şüpheli kovanları muayene ve teşhis için muhafaza altına aldırır.

(2) Kordon konularak hastalıklı kovanların bulunduğu yere giriş ve çıkışlar önlenir. Hastalıklı yerden kovan çıkarılmasına, bu bölgeye başka yerden kovan girmesine ve hastalıklı kovanlarda kullanılan malzemelerin, hastalık mahallinin dışına çıkışına izin verilmez.

(3) Hastalıklı kovanların bakımı için bir kişi görevlendirilir. Görevli kişinin dışında tecrit mahalline hiç kimsenin girmesine izin verilmez.

(4) Bu hastalığın teşhisi için resmî veteriner hekim tarafından marazi madde alınmadan, herhangi bir işlem yapılmaz.

(5) Alınan tedbirlerin uygulanmasından köylerde muhtarlar ve arı sahipleri, kasabalarda belediyeler, mahalle muhtarı ve arı sahipleri, gezginci arılarda ise arı bakıcısı ve arı sahipleri sorumludur.

(6) Hastalık ihbarını alan resmî veteriner hekim, en seri vasıta ile en geç yirmidört  saat içinde hastalık yerine gider.

(7) Resmî veteriner hekim hastalık mahallinde hastalığa el koyar, kovanlardaki yavru gözlü petekleri muayene ve kontrol eder, karantina tedbirlerini alır. Gerekli marazi maddeyi sekizinci fıkrada belirtilen esaslar kapsamında alır ve EK-1’de yer alan protokolü doldurarak bağlı bulunduğu veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderir.

(8) Marazi madde alımında ve gönderilmesinde dikkat edilecek hususlar aşağıda gösterilmiştir.

a) Petek numunesi en az 10 x 10 cm ebadında ve mümkün olduğu kadar renk değişikliğine sahip ve ölü larva içerir şekilde olur.

b) Numunede hiç bal olmaz ya da çok az bal içerir.

c) Numune gevşek şekilde ambalajlanır ve ambalaj işleminde plastik çanta, alüminyum folyo, yağlı kağıt, teneke veya cam gibi malzemeler kesin teşhisi imkansız hale getirdiği için kullanılmaz.

ç) Eğer peteğin bir kısmı gönderilemiyorsa herhangi bir test için yeterince materyal içeren petek gözü de yeterli olabilir.

(9) Hastalığın çıkışı ve seyri hakkında aşağıda belirtilen bilgiler toplanır.

a) Hastalığın çıkış tarihi,

b) Hastalığın başlangıcından bugüne kadar kaç kovanda larva ölümlerinin olduğu,

c) Hastalıklı kovanların diğer arılıklardaki arılarla temasının olup olmadığı,

ç) Arılığa yabancı kovan getirilip getirilmediği,

d) Kordon konmadan önce başka herhangi bir yere koloni nakli yapılıp yapılmadığı, yapıldıysa kime, nerelere, ne zaman ve ne kadar yapıldığı,

e) İlaç kullanılıp kullanılmadığı, eğer kullanıldıysa hangi ilaçların kullanıldığı.

Resmî teyit

MADDE 7 – (1) Laboratuvar raporu ile hastalık teyit edildiğinde hastalık çıkan yerde yarıçapı 6 kilometre olan bir saha kordon altına alınarak bulaşmaya vasıta olabilecek her türlü alet, malzeme ve ekipmanlar ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfekte edilir. Kordon altındaki bölgede hastalık görülmeyen işletmelerde resmî veteriner hekimin kontrolünde gerekli tedbirler alındıktan sonra koloni hareketine izin verilir.

(2) Hastalığın varlığı laboratuvar raporu ile teyit edildikten sonra mahallin Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyonu toplanarak resmî veteriner hekimin düzenlediği Amerikan Yavru Çürüklüğü Hastalık Çıkış Raporunu görüşür. Alınan tedbirleri gözden geçirir, önerileri değerlendirir ve o mahaldeki Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına karşı yürütülecek mücadele esaslarını karara bağlar.

(3) Hayvan Sağlık Zabıtası Komisyon kararlarında aşağıda belirtilen hususlar yer alır.

a) Hastalıklı kovanların bulunduğu yerler,

b) Kordon altına alınacak yerler,

c) Komşu köy, kasaba, ilçe, şehir veya arıcılara haber verme şekli,

ç) Hastalık olduğuna dair levhaların dikileceği yerler,

d) Toplanan bilgilerin nasıl değerlendirileceği,

e) Yeni hastalanan ve ölen larvalı kovanlar için yapılacak işlemler,

f) Kordon altındaki bölgede serbest, şartlı serbest veya yasak olan hususlar,

g) Transit geçişlere yapılacak işlemler,

ğ) Kordon bölgesinde zirai mücadele yapılacağı zaman kolonilerin hangi bölgeye taşınacağı.

(4) Üçüncü fıkrada belirtilen kararlar alınırken, birinci fıkradaki önlemlere ek olarak aşağıdaki hususlar yerine getirilir.

a) Kordon altına alınan bölgenin sınırlarına büyük harflerle “Burada Arılarda Amerikan Yavru Çürüklüğü Hastalığı Vardır!”  levhaları asılır.

b) Kordon yerinden çıkarken alınan tedbirler resmî veteriner hekim tarafından kontrol edilir, noksan olanlar tamamlattırılır.

(5) Hastalığı takip eden resmî veteriner hekim bölgeyi kontrol eder ve hastalık ile ilgili konularda arı yetiştiricilerini bilgilendirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Arıların İtlafı ve İmha İşlemleri, Hastalığın Sönüşü

Arıların itlafı ve imha işlemleri

MADDE 8 – (1) Hastalığın tespit edildiği koloniler ve çerçeveleri petekleri ile birlikte  yakılarak hepsi imha edilir.

(2) Arıların itlafında aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) İtlaf akşamüzeri gerçekleştirilir.

b) İtlaf işlemine kovanın uçma deliği kapatılarak başlanır.

c) Çerçevelerin üzerine kalsiyum siyanid, etilasetat ya da herhangi bir insektisit uygulanarak arılar itlaf edilir.

(3) İmha işleminde aşağıdaki hususlara dikkat edilir.

a) Kazılan çukura, petekleri ile birlikte çerçeveler ve ölmüş arılar toplanır; daha sonra bunlar benzin veya benzeri maddeler  dökülerek yakılır.

b) Yakma işi tamamlandıktan sonra çukur toprakla kapatılır ve bütün bu işlemler arılıktan uzak bir yerde yapılır.

c) Isıya dayanıklı kovanın gövde, kapak ve dip tahtası ile işletmede kullanılan her türlü malzeme, ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfekte edilir ve yüzeyler iyice kazındıktan sonra pürmüzle yakılır. Bunların kullanımına iki gün güneşte kurutulduktan sonra izin verilir.

ç) Strofor kovanların kullanımına ise çamaşır suyu ile yıkandıktan ve iki gün güneşte kurutulduktan sonra izin verilir.

Hastalığın sönüşü

MADDE 9 – (1) Kordon kaldırılmadan önce hastalık görülen koloniler son bir kez daha kontrol edilerek, marazi madde alınır ve bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(2) Laboratuvar muayeneleri ile hastalığın tamamen ortadan kalktığı teyit edilir.

(3) Hastalığın ortadan kalkmasının teyidinden ve hastalık belirtilerinin ortadan kalkmasından iki ay sonra, ruhsatlı ve Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığına etkili olan dezenfektan maddelerle dezenfeksiyon yapılarak kordon ve karantina kaldırılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Temel Petek Üretim Yerleri, Teşhis Yöntemleri ile Teşhis Kılavuzu,

Referans Laboratuvarları

Temel petek üretim yerleri

MADDE 10 – (1) Hastalığın yayılmasını engellemek için temel petek üretimi yapan petek üreticileri, bal mumlarını 120 °C’de 1 atmosfer basınç altında 10-15 dakika süreyle sterilize ettikten sonra piyasaya sürer.

(2) Yetkili otorite tarafından temel petek üretimi yapan yerler belirlenerek her yılın Ocak ayı sonuna kadar Bakanlığa bildirilir.

(3) Üretim izni alan tüm yerlerden, imalatın yoğun olduğu Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları olmak üzere yılda en az iki kez, özellikle renklerinde değişim olan veya görünümü, kokusu hoş olmayan üç bütün temel petek numune olarak alınır ve hastalık açısından incelenmek üzere bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(4) Bal mumu numunelerinin, laboratuvarda yapılan analizleri sonucunda hastalık etkeninin tespit edilmesi durumunda; imalathanenin üretimi durdurulur, mevcut stoklara el konularak satışı engellenir.

(5) İmalathanedeki tüm stokun birinci fıkrada belirtilen sterilazasyon işlemine tabi tutulmasından ve üretimde kullanılan kazan ve ekipmanların dezenfeksiyonundan sonra tekrar numune alınarak bölge veteriner kontrol enstitüsü müdürlüğüne gönderilir.

(6) Laboratuvar muayenelerinin hastalık etkeni yönünden menfi çıkmasından sonra imalathanenin tekrar üretim ve satışına izin verilir.

(7) Temel petek üretim yerlerinden alınan numune sonuçları ve yapılan işlemleri gösteren EK-2’de yer alan Temel Petek Üretim Yerleri Faaliyet Raporu her yılın Temmuz ayı sonuna kadar Bakanlığa gönderilir.

Teşhis yöntemleri ile teşhis kılavuzu

MADDE 11 – (1) Arılarda, Amerikan Yavru Çürüklüğü hastalığının varlığını tespit etmek amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

Referans laboratuvarları

MADDE 12 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

BEŞİNCİBÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Eki için tıklayınız.

AFRİKA AT VEBASI HASTALIĞINA KARŞI KORUNMA VE

MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Afrika at vebası hastalığına karşı hazırlıklı olmak, hastalıktan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; hastalığın bildirimi, şüpheli hastalık mihraklarında ve hastalık teyidinde mihrak işletmelerde alınacak önlemler ile buralarda yapılacak kapsamlı epidemiyolojik araştırmaları, mihrak etrafında koruma ve gözetim bölgelerinin oluşturulmasını ve bu bölgelerde alınacak olan tedbirleri, hayvan hareketlerinin kontrolü, temizlik ve dezenfeksiyon uygulamalarını, hastalığın teşhisinden sorumlu laboratuvarlar ile referans laboratuvarının görevlerini, aşılama ve aşılı hayvanların tanımlanması için hükümleri ve hastalığın yayılmasını önleyen tedbirleri kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesi ile 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesi hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Acil eylem planı: Afrika at vebası hastalığı ile ilgili oluşacak acil durumlarda devreye sokulacak ve ihtiyaç duyulması hâlinde güncellenecek planı,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Enfeksiyon teyidi: Laboratuvar sonuçlarına dayalı olarak veya bir salgın halinde klinik ve/veya epidemiyolojik sonuçlara da dayalı olarak yetkili otorite tarafından Afrika at vebasının varlığının ilanını,

ç) Enstitü Müdürlüğü: Afrika at vebası hastalığının teşhisinden, mücadelesinden ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı Enstitü Müdürlüğünü,

d) Hayvan sahibi veya bakıcı: Hayvanların mülkiyetine haiz veya ücret karşılığında veya ücretsiz, muhafaza etmek ve bakımlarını yapmakla görevlendirilen, gerçek veya tüzel kişi veya kişileri,

e) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

f) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

g) İşletme: İçinde hayvanların yetiştirildiği veya muhafaza edildiği yeri,

ğ) Karantina: Resmi veteriner hekim tarafından belirlenen hayvanların belirlenen bir süre boyunca zorunlu olarak diğer hayvanlardan doğrudan veya dolaylı şekilde izole edilerek gözlem ve kontrol altında tutulmasını,

h) Kayıt altına alınmış tek tırnaklı hayvan: Yetkili otorite tarafından ya da herhangi bir uluslararası birlik, örgüt veya resmi yarış otoritesi tarafından verilen bir tanımlama belgesi aracılığıyla tanımlanmış olan tek tırnaklı hayvanı,

ı) Mihrak: Yetkili otorite tarafından Afrika at vebası hastalığı varlığının doğrulandığı, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, tek tırnaklı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

i) Resmi veteriner hekim: Bakanlık adına görev yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

j) Şüpheli mihrak: Resmî veteriner hekimin Afrika at vebası hastalığının varlığından şüphelendiği, hastalığın seyri, yerleşim yerinin topoğrafik yapısı, tek tırnaklı hayvanların kapalı alanlarda tutulup tutulmadığı dikkate alınarak belirlenen işletme veya yerleşim yeri veya bölgeyi,

k) Tek tırnaklı hayvan (Equidae): At türünden (zebralar dahil) ya da eşek türünden olan vahşi ya da evcilleştirilmiş hayvanlar ya da bu hayvanların yavruları ya da söz konusu türlerin melezleri,

l) Ulusal referans laboratuvarı: Afrika at vebası olarak adlandırılan hastalık ile ilgili olarak fonksiyon ve görevleri 18 inci maddenin ikinci fıkrasında açıklanan ve Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarı,

m) Vektör: Culicoidesimicola ve Afrika at vebasını nakletme olasılığı olan Culicoides türleri,

n) Yetkili otorite: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatında görev yapan 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ve/veya bu Yönetmelik çerçevesinde fiziksel kontrolleri ve idari işleri yerine getirmekle yükümlü olan yetkiliyi veya bu yetkilerin devredildiği otoriteyi,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ve Şüpheli Mihraklarda Alınacak

Önlemler ve Epidemiyolojik Araştırma

Hastalığın bildirimi

MADDE 5 – (1) Afrika at vebasının varlığı ya da varlığından şüphe edilmesi durumunda derhal yetkili otoriteye bildirilmesi zorunludur.

Şüpheli mihraklarda alınacak önlemler

MADDE 6 – (1) Bir işletmede Afrika at vebası ile enfekte olduğundan şüphe duyulan bir ya da daha fazla sayıda tek tırnaklı hayvanın olması durumunda, resmi veteriner hekim derhal hastalığın teyit edilmesine ya da söndürülmesine yönelik epidemiyolojik araştırmaları yapar.

(2) Bir enfeksiyon şüphesi ile ilgili bildirimde bulunulduğu andan itibaren, resmi veteriner hekim aşağıdaki önlemleri alır:

a) Şüpheli işletme veya işletmeler karantina altına alınır.

b) Hastalık şüphesinin bulunduğu işletme veya işletmelerde resmi veteriner hekim aşağıdaki çalışmaları yapar:

1) Hastalık şüphesinin bulunduğu işletme veya işletmelerde hastalıktan ölen, hastalıkla enfekte veya enfekte olması ihtimali bulunan bütün tek tırnaklı hayvanların sayısı tespit edilir. Hastalık şüphesinin devam ettiği süre boyunca doğan ya da ölen hayvanlarda dikkate alınarak sayımın güncellenmesi yapılır.

2) Hastalık etkenini taşıyan vektörlerin yaşamasını ya da yerleşmesini kolaylaştıran yerlerin tespiti yapılır, hastalığın yayılmasını engellemek amacıyla söz konusu yerlerde vektör mücadelesi yapılır.

3) 9 uncu maddeye uygun olarak bir epidemiyolojik araştırma yapılır.

c) Düzenli aralıklar ile işletme veya işletmeler ziyaret edilir ve ziyaretler sırasında:

1) İşletmede bulunan tek tırnaklı hayvanlar muayene edilir.

2) Şüpheli hayvanların klinik muayenesi yapılır. Ölü hayvanlara otopsi yapılır. Hastalığın kesin teşhisi için marazi madde alınır.

ç) Hastalık şüphesi bulunan işletme veya işletmelerde aşağıdaki hususlar temin edilmelidir:

1) Tek tırnaklı hayvanlar hastalığı nakleden vektörlere karşı muhafazalı bölümlerde barındırılır.

2) Hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın işletmeye girmesine veya çıkmasına izin verilmez. Bunu temin için, resmi veteriner hekimler tarafından ilgili köy muhtarı ve azaları ile belediye görevlileri ile köy veya mahalle halkı, işletme sahibi ve hayvan bakıcılarının, Afrika at vebası hastalığı hakkında genel olarak ve özellikle hijyen konusunda bilgilendirilmeleri sağlanır.

3) Tek tırnaklı hayvanların barındırıldığı binaların içinde ve çevresinde vektörmücadelesi yapılır.

4) İşletmede ölen tek tırnaklı hayvanların karkasları yerinde yakılır veya iki metre derinliğinde bir çukura resmi veteriner hekim gözetiminde gömülerek üzeri kireçle örtülür. Bu işlemler, hastalık virüsünün yayılma riskini en aza indirecek şekilde yapılmalıdır.

(3) İkinci fıkrada belirtilen resmi önlemlerin uygulanmasına başlanana kadar, ikinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen hükümlerin uygulanmasında hastalıktan şüphe duyulan hayvanların sahibi ya da bakıcısı gerekli olan tüm tedbirleri alır.

(4) Resmi veteriner hekim, yerleşimlerini, coğrafi konumlarını veya şüpheli işletme ile temaslarını dikkate alarak hastalığın diğer işletmelere de bulaştığından şüphe ederse, ikinci fıkrada belirtilen resmi önlemlerden herhangi birini diğer işletmelere de uygular.

(5) İkinci fıkrada belirtilen hükümlerin yanı sıra, sahipsiz olarak yaşayan tek tırnaklı hayvanların bulunduğu, korumaya alınmış doğal araziler için özel hükümler Bakanlıkça tespit edilir.

(6) Bu maddenin kapsadığı önlemler hastalık şüphesi ortadan kalkana kadar devam eder.

Aşılama

MADDE 7 – (1) Afrika at vebasına karşı aşılama, sadece bu Yönetmelik ile ortaya konan hükümlere uygun olarak, hastalık çıktığında alınan önlemleri desteklemek amacıyla yapılır.

Hastalık tespit edilen işletmelerde alınacak önlemler

MADDE 8 – (1) Afrika at vebasının resmi olarak teyit edilmesi durumunda resmi veteriner hekim hastalık çıkan yere gelir ve hastalık çıkış raporunu düzenler. Yetkili otorite hükümet veteriner hekiminin raporunu inceler ve hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder. Hastalık tespit edilen işletmelerde aşağıdaki önlemler alınır.

a) Hastalık tespit edilen işletmede bulunan Afrika at vebası ile enfekte olmuş veya bu hastalığın klinik semptomlarını (yüksek ateş, ödem, ağız ve burun akıntısı) gösteren tüm tek tırnaklı hayvanlar resmi kontrol altında tazminatlı olarak itlaf edilir.

b) Hastalığa duyarlı türden hiçbir hayvanın işletmeye girmesine veya çıkmasına izin verilmez. Bunu temin için, resmi veteriner hekimler tarafından ilgili köy muhtarı ve azaları ile belediye görevlileri ile köy veya mahalle halkı, işletme sahibi ve hayvan bakıcılarının, Afrika at vebası hastalığı hakkında genel olarak ve özellikle hijyen konusunda bilgilendirilmeleri sağlanır.

c) İşletmede ölen veya itlaf edilen tek tırnaklı hayvanların karkasları yerinde yakılır veya iki metre derinliğinde bir çukura resmi veteriner hekim gözetiminde gömülerek üzeri kireçle örtülür. Bu işlemler, hastalık virüsünü yayılma riskini en aza indirecek şekilde yapılır.

ç) 6 ncı maddede belirtilen önlemler, enfekte işletmenin 20 km. yarı çapındaki bir alanda (koruma bölgesine dahil olan) bulunan diğer işletmelerde de uygulanır.

d) (ç) bendinde ortaya konan bölgede, yetkili otorite tarafından izin verilmiş olan bir aşı kullanılarak tüm tek tırnaklı hayvanlar sistematik bir şekilde aşılanır. Aşılanan hayvanlar onaylanmış bir yöntem kullanılarak işaretlenir. Ancak, epidemiyolojik, meteorolojik, coğrafi ya da iklimsel koşullara dayanarak, aşılama şartları yetkili otorite tarafından değiştirilebilir.

e) Tek tırnaklı hayvanlar hastalığı nakleden vektörlere karşı muhafazalı bölümlerde barındırılır.

f) Tek tırnaklı hayvanların barındırıldığı binaların içinde ve çevresinde vektör mücadelesi yapılır.

g) At vebası hastalığını bulaştıran sokucu sinekler su birikintileri ve bataklıkların bulunduğu yerlerde yaşadıklarından buralara tek tırnaklı hayvanların girmesine müsaade edilmez, mümkünse buralar ilaçlanır.

ğ) Yurdumuza sınır olan devletlerde veya başka ülkelerde at vebası hastalığı çıktığında tesis edilecek tampon bölgeler ve aşı uygulamaları Bakanlıkça belirlenir.

h) Afrika at vebası hastalığında, hastalığın açık belirtisini göstermesi sebebiyle veya laboratuvar muayenesi sonunda teşhis konularak öldürülen hayvanlar için takdir edilecek kıymetlerin tamamı ödenir.

ı) Yabancı ülkelerden yurdumuza gelen ve geri çevrilmesi mümkün olmayan tek tırnaklı hayvanlarda Afrika at vebası hastalığı tespit edildiği takdirde, hasta, hastalıktan şüpheli ve bunlarla temas eden hassas hayvanlar tazminatsız olarak öldürülür ve imha edilir. Bu hastalıkların bulaşmasına vasıta olabilecek diğer hayvanların ise, karantina süresi sonunda tazminat verilmeden sahipleri hesabına kestirilerek etlerinin tüketimine ve satışına müsaade edilir.

i) At vebası hastalığında konulan karantina tedbirleri son ölüm/öldürülmeden ve hastalığın tamamen söndüğünden emin olunduktan itibaren oniki ay sonra dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır. Resmi veteriner hekim hastalık sönüş raporu düzenleyerek Bakanlığa bildirir.

(2) Yetkili otorite, birinci fıkrada öngörülen önlemleri; coğrafi, ekolojik ya da meteorolojik durum ya da hastalığın teyit edildiği işletme ya da hastalığın bulunduğu işletmeden tüm hareketleri dikkate alarak Afrika at vebasının yayılmasından şüphelenilen durumlarda, birinci fıkranın (ç) bendinde değinilen bölgenin dışına da genişletebilir.

Epidemiyolojik araştırmalar

MADDE 9 – (1) Epidemiyolojik araştırma aşağıdaki bilgileri kapsamalıdır:

a) Afrika at vebası hastalığının işletmede ne zamandan beri bulunduğu,

b) İşletmede Afrika at vebasının muhtemel kökeni ve aynı kökenden enfekte olmuş olabilecek ya da kontamine olmuş olabilecek tek tırnaklı hayvanların bulunduğu diğer işletmelerin tespit edilmesi,

c) Hastalık vektörlerinin mevcudiyeti ve dağılımı,

ç) Tek tırnaklı hayvanların, enfekte işletmeye veya söz konusu işletmeden dışarıya hareketi ya da enfekte işletmeden uzaklaştırılan tüm tek tırnaklı karkasları.

(2) Mümkün olan en kısa zamanda Afrika at vebası hastalığının eradikasyonunu sağlamak için gerekli olan önlemlerin alınmasında tam anlamıyla koordinasyonun sağlanması ve epidemiyolojik araştırma yürütülmesi amacıyla, bir kriz merkezinin oluşturulması sağlanır. Ulusal kriz merkezine ilişkin genel kurallar Bakanlık tarafından ortaya konur.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Koruma ve Gözetim Bölgeleri ve Temizlik

Koruma bölgesi ve gözetim bölgesi

MADDE 10 – (1) 6 ncı maddede ortaya konan önlemlere ilaveten, yetkili otorite bir koruma bölgesi ile bir gözetim bölgesi oluşturur. Söz konusu bölgelerin oluşturulmasında, Afrika at vebası ile ilişkili coğrafi, idari, ekolojik ve epidemiyolojik faktörler ile kontrol yapıları dikkate alınmalıdır.

(2) Koruma ve gözetim bölgesinin sınırları aşağıdaki şekilde belirlenir.

a) Koruma bölgesi enfekte işletmenin çevresinde en az 100 km yarıçaplı bir alanı içine alır.

b) Gözetim bölgesi, koruma bölgesinin en az 50 km ötesine genişletilmiş olan ve son on iki ayda Afrika at vebası hastalığına karşı aşılamanın yürütülmemiş olduğu alanı kapsamalıdır.

(3) Yetkili otorite aşağıdaki hususları dikkate alarak söz konusu bölgelerin sınırlarını değiştirebilir:

a) Bölgelerin coğrafi konumları ve ekolojik faktörler,

b) Meteorolojik koşullar,

c) Afrika at vebası hastalığı etkenini nakleden vektörün mevcudiyeti ve dağılımı,

ç) 6 ncı maddeye uygun olarak yürütülen epizootiyolojik çalışmaların sonuçları,

d) Laboratuvar incelemelerinin sonuçları,

e) Özellikle vektör mücadelesi olmak üzere kontrol önlemlerinin uygulanması.

Koruma bölgesi içerisinde alınması gereken kontrol önlemleri

MADDE 11 – (1) Yetkili otorite koruma bölgesinde aşağıdaki önlemleri alır.

a) Koruma Bölgesi içerisindeki tek tırnaklı hayvan işletmelerinin tanımlanarak kayıt altına alınmalarını sağlar.

b) Resmi veteriner hekim tarafından tek tırnaklı hayvan işletmeleri periyodik olarak ziyaret edilir. Ziyaretler sırasında, gerekli gördüğü taktirde laboratuvar incelemesi için marazi madde alınması da dahil, tek tırnaklı hayvanların klinik muayenesi yapılır ve ziyaretler kayıt altına alınır.

c) Tek tırnaklı hayvanların, karantina altında o bölge içerisinde bulunan bir mezbahaya ya da söz konusu bölgede bir mezbaha yok ise yetkili otorite tarafından gözetim bölgesi içerisinde tayin edilen bir mezbahaya doğrudan nakledilmeleri için bulundukları işletmeden yalnızca acil kesim amacıyla ayrılmalarına müsaade edilir.

(2) Birinci fıkrada öngörülen önlemlere ilaveten, resmi veteriner hekim tek tırnaklı hayvanlarda Afrika at vebasına karşı sistematik aşılama ve koruma bölgesi içerisinde tanımlanmalarını yapar.

Gözetim bölgesinde alınması gereken kontrol önlemleri

MADDE 12 – (1) Yetkili otorite aşağıdaki hususların gerçekleştirilmesini temin eder.

a) Gözetim bölgesinde 11 inci maddenin birinci fıkrasında öngörülen önlemler uygulanmalıdır. Ancak, gözetim bölgesinde mezbaha yoksa, tek tırnaklı hayvanların kesimi yetkili otorite tarafından gözetim bölgesi dışında tayin edilen bir mezbahada yapılabilir,

b) Gözetim bölgesi içinde Afrika at vebasına karşı tüm aşılamalar yasaklanır.

Kontrol önlemlerinin uygulandığı ve sürdürüldüğü dönemler

MADDE 13 – (1) 8, 10, 11 ve 12 nci maddelerde belirtilen önlemlerin uygulandığı ve sürdürüldüğü süre, 8 inci maddenin birinci fıkrası ile 11 inci maddenin ikinci fıkrasına uygun olarak aşılama yapılması durumunda, on iki aydan daha kısa olmamalıdır.

(2) 11 inci maddenin birinci fıkranın (c) bendi ile 12 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen hükümler dışında;

a) Koruma bölgesindeki ve gözetim bölgesindeki tek tırnaklı hayvanlar aşağıdaki şartlar altında yetkili otoritenin nezaretinde nakledilir;

1) Hayvanlar ancak, vektörlerin etkinliğine göre yılın belirlenen belli dönemlerinde nakledilirler,

2) Hayvanlar muayene gününde Afrika at vebasının klinik semptomlarından herhangi birini göstermemelidir ve muayene yükleme ve boşaltmadan önceki kırk sekiz saat içinde yürütülür,

3) Hayvanlar Afrika at vebasına karşı aşılanmamışlarsa yirmi bir ila otuz gün aralıkla ve ikincisi nakil gününden 10 gün önce olmak şartıyla iki defa, C-ELISA testine sokulmalı ve negatif reaksiyon vermelidirler,

4) Hayvanlar aşılanmışlarsa, önceki iki ay boyunca aşılama yapılmaz ve sözü geçen aralıklarda ve antikor sayılarında artış kaydedilmeksizin C-ELISA testi tatbik edilmez,

5) Hayvanlar nakilden önce en az kırk gün boyunca karantina istasyonunda tutulur,

6) Hayvanlar karantina dönemi boyunca ve karantina istasyonundan nakil bölgesine taşıma esnasında vektörlere karşı korunur.

b) Tek tırnaklı hayvanların aynı statüye sahip bölgeler içindeki hareketi aşağıdaki kurallar temelinde yetkili otoritenin iznine tabidir:

1) Nakilden önce klinik muayenesi yapılır. Nakil esnasında beraberinde tek tırnaklı hayvanlara ait kimlik belgesi bulunan hayvanlar için resmi veteriner hekimlerce veteriner sağlık raporu düzenlenir ve hareketine izin verilir.

2) Yetkili otorite, her durumda, altmış günden daha kısa bir zaman önce aşılanan tek tırnaklı hayvanların, aşılamanın yapıldığı sırada bulundukları işletmelerinden ayrılmalarına müsaade etmez.

Temizlik ve dezenfeksiyon

MADDE 14 – (1) Yetkili otorite tarafından, temizlik ve dezenfeksiyon için aşağıdaki önlemler alınır.

a) Dezenfeksiyonda kullanılacak dezenfektanlar ve konsantrasyonları yetkili otorite tarafından belirlenir.

b) Temizleme, dezenfeksiyon ve arındırma işlemleri, resmi veteriner hekim tarafından hastalık etkeninin yayılma ve hayatta kalma riskini yok edecek şekilde resmi gözetim altında yürütülür.

c) Dezenfeksiyon işleminden önce, barınaklar ve çevresinin mekanik temizliği tam olarak yapılır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

İlave Önlemler, Bilgilendirme ve Acil Eylem Planı

İlave önlemler

MADDE 15 – (1) Afrika at vebası hastalığı belirli bir bölgede salgın özelliği kazanırsa Bakanlık ilave önlemler alabilir.

Bilgilendirme

MADDE 16 – (1) Yetkili otorite koruma ve gözetim bölgelerinde ikamet eden yetiştiricilerin, yürürlükteki kısıtlamalar ve söz konusu önlemlerin uygun biçimde yerine getirilmesi hakkında tam olarak bilgilendirilmeleri için gerekli tüm önlemleri alır.

Acil eylem planı

MADDE 17 – (1) Bakanlık, bu Yönetmelikte sayılan önlemlerin ne şekilde yerine getirileceğini gösteren bir Acil Eylem Planı hazırlar. Bu plan hastalığın hızlı ve etkili eradikasyonu için gerekli tüm kurumlar, ekipman, personel ve diğer uygun materyalin kullanımını kapsar. Plan hazırlanırken uygulanacak kriterler aşağıda belirtilmiştir.

a) Ülkedeki tüm kontrol önlemlerini koordine etmesi gereken ulusal seviyede bir kriz merkezi oluşturulur.

b) Yerel seviyede hastalık kontrol önlemlerini koordine etmek üzere uygun donanıma sahip yerel hastalık kontrol merkezlerinin bir listesi hazırlanır.

c) Kontrol önlemlerinde yer alan personel ile ilgili olarak, yetenekleri ve sorumlulukları gibi ayrıntılı bilgi verilir.

ç) Her bir yerel hastalık kontrol merkezi, bir salgında doğrudan ya da dolaylı olarak yer almış olan kişiler/kuruluşlar ile hızlı bir şekilde temasa geçer.

d) Hastalık kontrol önlemlerinin düzgün bir şekilde yürütülebilmesine imkan tanıyan alet ve materyaller hazır olur.

e) Enfeksiyon ya da kontaminasyondan şüphelenilmesi ya da teyit edilmesi durumunda, karkasların imha edilme yolları da dahil, alınması gereken önlemlerle ilgili ayrıntılı talimatlar hazırlanır.

f) Sahada ve idari prosedürlerde becerilerin edinilebilmesi ve geliştirilebilmesi için eğitim programları oluşturulur.

g) Teşhis laboratuvarları kesim sonrası muayene için gerekli donanıma ve seroloji, histoloji, vb. için gerekli kapasiteye sahip olur ve hızlı teşhis için becerilerini sürdürür (bu kapsamda numunelerin hızlı nakli için gerekli düzenlemeler yapılır).

ğ) Acil aşılama yapılması gereken durumlarda tahmini ne kadar Afrika at vebası aşısı gerekeceğine ilişkin detaylar sunulur.

h) Acil eylem planının uygulanması için gereken yasal yetkilerin sağlanmasına ilişkin hükümler getirilir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Ulusal referans laboratuvarı

MADDE 18 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

(2) Ulusal referans laboratuvarı, teşhis materyallerinin kullanımı ve aşıların denenmesi için standartları ve teşhis metotlarını koordine etmekten sorumludur. Bu amaçla ulusal referans laboratuvarı:

a) Ülkede kullanılan teşhis materyallerinin kalitesini kontrol eder.

b) Düzenli aralıklarla karşılaştırmalı testler yapar.

c) Ülkede teyit edilmiş vakalardan alınan Afrika at vebası virüsünün izolatlarını saklar.

ç) Bölgesel teşhis laboratuvarlarında elde edilen pozitif sonuçların teyit edilmesini

sağlar.

(3) Afrika at vebasının teşhisi, teşhiste bir örnekliliği sağlamak amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

Yürürlük

MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

HAYVAN HASTANELERİ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan hayvan hastanelerinin sahip olması gereken asgari teknik ve sağlık şartları ile açılma, çalışma ve denetlenmesine ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, gerçek ve tüzel kişiler tarafından kurulan hayvan hastanelerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 11 inci maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen,

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) Denetim defteri: Denetim elemanlarınca yapılan denetimler sonucunun yazıldığı, hastanede muhafaza edilen sayfaları il müdürlüğünce mühürlü ve onaylı defteri,

c) Denetim elemanı: Bu Yönetmelikte belirtilen denetimleri yapmaya yetkili veteriner hekimi,

ç) Genel Müdürlük: Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünü,

d) Hasta: Veteriner hekimin müdahalede bulunduğu hayvanı,

e) Hastane kurma izni: Kurulacak yer ve projelerinin uygun görülmesi durumunda hastane kurulması için Bakanlıkça verilen izni,

f) Hastane: Bütün hayvanların hastalıklarının teşhis ve tedavilerinin ayakta veya yatarak yapıldığı hayvan hastanesini,

g) Hayvan: Suda yaşayan hayvanlar, sürüngenler ve amfibik hayvanlar dâhil omurgalı ve omurgasız canlıları,

ğ) Hayvan sahibi: Hayvanın mülkiyetini elinde bulunduran, maddi ve manevi sorumluluğa sahip gerçek veya tüzel kişiyi,

h) Hizmet içi eğitim belgesi: Hayvan hastanelerinde görev alacak olan veteriner hekimlerin, bölge veteriner hekimler odaları tarafından yapılan bilgilendirme eğitimine katılması suretiyle aldıkları belgeyi,

ı) İl/ilçe müdürlüğü: İl gıda, tarım ve hayvancılık müdürlükleri ile ilçe müdürlüklerini,

i) Kaşe: Veteriner hekimin adı, soyadı, diploma numarası ve çalıştığı yerin adı yazılı damgayı,

j) Merkez konseyi: Türk Veteriner Hekimleri Birliği Merkez Konseyini,

k) Oda haysiyet divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, iki yıl için seçilmiş ve beş üyeden oluşan, aynı Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

l) Pasaport: Hayvan için düzenlenmiş içerisinde hayvana ve sahibine ait bilgileri içeren Bakanlıkça belirlenen belgeyi,

m) Reçete: Veteriner hekim tarafından, veteriner tıbbi ürün satış yetkisine sahip kişiye hitaben yazılan, hekimin kimlik ve adres bilgileri ile diploma numarasını, hayvana ait kimlik ve adres bilgilerini, kullanılması tavsiye edilen ürün veya terkipler ile uygulamalar hakkındaki bilgileri içeren tarihli ve imzalı belgeyi,

n) Resmi veteriner hekim: 5996 sayılı Kanun kapsamında verilen görevleri Bakanlık adına yapan Bakanlık personeli veteriner hekimi,

o) Ruhsat: Hastanenin faaliyete geçmesi için Bakanlıkça verilen hayvan hastanesi ruhsatını,

ö) Serbest veteriner hekim: 6343 sayılı Kanuna göre mesleğini serbest olarak icra etme yetkisine sahip veteriner hekimi,

p) Sorumlu yönetici: Hastanenin, bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak faaliyet göstermesinden işverenle birlikte sorumlu olan veteriner hekimi,

r) Tıbbî olmayan veteriner sağlık ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş ilaç niteliğinde olmayan ürünleri,

s) Veteriner biyolojik ürünleri: Hayvanlarda aktif veya pasif bağışıklık oluşturmak, bağışıklığın seviyesini ölçmek veya hastalık teşhisi için hazırlanmış aşı ve serum gibi ürünler ile teşhis kitlerini,

ş) Veteriner hekim: Veteriner fakültelerinden diploma almış, 6343 sayılı Kanuna göre veteriner hekim unvanı kazanmış kişiyi,

t) Veteriner hekimler odası: 6343 sayılı Kanunla belirtilen mesleki kuruluşu,

u) Veteriner sağlık ürünleri: Veteriner tıbbî ürünleri ve tıbbî olmayan veteriner ürünlerini,

ü) Veteriner tıbbî ürünleri: Hayvana uygulanmak ya da hayvan için kullanılmak amacıyla tüm üretim aşamalarından geçerek kullanıma hazır hâle getirilmiş etkin madde ihtiva eden ürünleri ve veteriner biyolojik ürünlerini,

v) Yardımcı personel: Hayvan sağlığı hizmeti dışında çalışan personeli,

y) Yardımcı sağlık hizmetleri personeli: Veteriner hekime, hayvan sağlığı hizmeti sırasında yardımcı olan ve veteriner hekim sorumluluğunda görev yapan hayvan sağlık teknisyeni/teknikeri, veteriner sağlık teknisyeni/teknikeri, sağlık teknikeri ve laborantı,

z) Yetkilendirilmiş veteriner hekim: Bakanlıkta görevli veteriner hekimler dışında, verilecek resmî görevleri yürütmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilen veteriner hekimi,

aa) Yüksek haysiyet divanı: 6343 sayılı Kanuna göre, Büyük Kongrece iki yıl için seçilmiş yedi üyeden oluşan ve aynı Kanunun ilgili maddeleri çerçevesinde görevini yürüten divanı,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Müracaat ve İzin İşlemleri

Hastane kurma izni için gerekli belgeler

MADDE 5 – (1) Hastane kurmak isteyen gerçek ve tüzel kişiler aşağıdaki bilgi ve belgelerle birlikte bir dilekçe ile valiliğe müracaat eder.

a) Ek-1′e uygun olarak hastane sahibi tarafından doldurulmuş beyanname,

b) Hastane yerleşim yeri ve çevresine ait bilgileri gösteren, ilgili imar müdürlüğünce tasdik edilmiş 1/500 veya 1/1000 ölçekli plan,

c) Hastaneye ait tüm bölümleri içeren detaylı, teknik resim kurallarına göre hazırlanmış bir adet proje,

ç) Hastane için bağlı bulunduğu belediyeden alınan su kullanma belgesi,

d) Hastane binası kira ise kira sözleşmesinin, değilse tapu senedinin aslı veya onaylı sureti,

e) Tüzel kişiler için ticaret sicil gazetesi, imza sirküleri ve yönetim kurulu kararı.

(2) Birinci fıkrada belirtilen belgeler il müdürlüğü tarafından incelenerek Ek-2′deki örneğe uygun olarak düzenlenen Hastane Kurma Raporu ile birlikte Bakanlığa gönderilir. Bakanlık uygun bulunanlara hastane kurma izni verir. Kuruluş izni verildiği tarihten itibaren altı ay için geçerlidir. Bu süre içinde hastaneyi hazır hale getirmeyenlere, Bakanlıkça uygun görüldüğü takdirde altı ayı geçmemek üzere ilave süre verilir.

Ruhsat verilebilmesi için gerekli belgeler

MADDE 6 – (1) Hastane kurma izni alan gerçek ve tüzel kişiler, Bakanlıktan ruhsat alabilmek için, aşağıdaki belgelerle birlikte valiliğe müracaat ederler.

a) Sorumlu yönetici ve veteriner hekimler ile yapılmış bölge veteriner hekimler odası onaylı noter tasdikli sözleşme,

b) Sorumlu yönetici ve veteriner hekimlerin bölge veteriner hekimler odasından almış oldukları yeni tarihli oda kayıt belgesi,

c) Yangın ve patlamalar için gerekli önlemlerin alındığına dair itfaiye müdürlüğünden alınan belge,

ç) İlgili kurumdan tıbbi atıkların kontrolünün sağlandığına dair belge,

d) Hizmet içi eğitim belgesi,

e) Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Lisans Belgesi,

f) Kamu kurum ve kuruluşları ile üniversite hastanelerinde çalışacak veteriner hekimler için kurum içi görevlendirme onayı.

(2) İl müdürlüğü Birinci fıkrada belirtilen belgeleri inceler. Uygun bulması halinde Ek-3′teki açılma raporu ile birlikte belgeleri Bakanlığa gönderir. Bakanlık yetkilileri, belge ve mahallinde yaptığı inceleme sonucu bu Yönetmelik hükümlerine uygun bulunan hastaneye ruhsat verir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Hastanenin Bölümleri ve Genel Şartları

Hastanenin bölümleri

MADDE 7 – (1) Hastane olarak kullanılacak binada aşağıdaki bölümler bulunur.

a) Sorumlu yönetici odası,

b) Veteriner hekim odası,

c) Personel ve bakıcı odası,

ç) Duş ve tuvalet,

d) Hayvanların birbirlerini rahatsız etmeyecekleri genişlikte hasta kabul ve bekleme salonu,

e) Acil müdahale odası,

f) İki adet muayene odası,

g) Operasyon hazırlık odası,

ğ) Operasyon salonu,

h) Temizlik ve sterilizasyon odası,

ı) Yoğun bakım odası,

i) Görüntüleme odası,

j) Laboratuvar odası,

k) Postoperatif bakım odası,

l) Tecrit odası,

m) Alet ve malzeme odaları.

Genel şartlar

MADDE 8 – (1) Hastanelerin aşağıdaki şartlara sahip olması gerekir.

a) Büyükbaş hayvanların muayenesi yapılacak ise travay,

b) Küçükbaş hayvanların muayenesi için en az 95x110x60 santimetre ebadında paslanmaz krom nikel muayene masası,

c) Acil müdahale ve muayene odasında kullanılacak ilaç ve aletler için yeterli sayıda dolap,

ç) Aşı, serum ve biyolojik maddelerin saklanması için buzdolabı,

d) Operasyon odasında, kolay hareket edebilen standartlara uygun bir operasyon lambası,

e) Hidrolik ayarlı, 75 derece eğilebilir, en az 95x110x60 santimetre ebadında operasyon masası,

f) Yoğun bakım odasında yeterli sayı ve genişlikte dezenfeksiyonun kolayca yapılabilmesine uygun özellikte kafesler,

g) Büyükbaş hayvanlar için 4×3 metrekareden küçük olmamak şartıyla yoğun bakım padokları,

ğ) Yeterli miktarda çöp kutusu,

h) Hastanenin dışarıya açılan pencere kanatlarının her türlü haşeratın girmesini engelleyecek tarzda tel veya tertibat,

ı) Operasyon salonunda bulunan lavabolarda, el değmeden çalışacak şekilde musluk,

i) Basınçlı su tertibatı ve hortum düzeneği,

j) Uygun güçte jeneratör,

k) Hastanede yangın ve iş güvenliği ile ilgili alet ve malzeme,

l) Hastanenin havasını temizleyecek ventilasyon sistemi,

m) Büyükbaş hayvan kabul edecek hastanelerin, hayvan indirip bindirilmesi için rampa,

n) Her bağımsız bölümün ya da odanın kapısında 5×20 santimetre ebadında kullanım amacını belirtir tabela,

o) Hastanede oluşan tıbbi atıklar için, her iki yüzünde “DİKKAT TIBBİ ATIK” ibaresi bulunan hastane içinde muhafaza edilen kırmızı renkli torbalar.

(2) Hasta kabul ve kayıtların yapıldığı bekleme odasında, hastane ruhsatı, sorumlu yönetici belgesi, veteriner hekimlerin çalışma izin belgesi, bağlı bulundukları veteriner hekimler odasından alınmış o yıla ait asgari ücret tarifesinden az olmamak kaydıyla hazırlanmış ücret tarifesi, hasta sahipleri tarafından görülebilecek bir yere asılır.

(3) Hastane olarak kullanılacak binanın başka işyeri veya meskenle doğrudan ilişkisi olamaz.

(4) Hastane odalarının veya bölümlerinin zemin ve duvarları kolay temizlenebilir, dezenfekte edilebilir açık renkli malzemeden yapılması esastır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Personele İlişkin Hükümler

Personelle ilgili hususlar

MADDE 9 – (1) Hastanenin veteriner hekim kadrosu biri sorumlu yönetici birisi uzman veteriner hekim olmak üzere en az beş veteriner hekimden oluşur. Uzman veteriner hekimin ana bilim dallarından birinde uzmanlık ya da doktora yapmış olması esastır.

(2) Sorumlu yönetici, hastanenin bu Yönetmelik hükümlerine uygun faaliyet göstermesinden, hastane sahibi ile birlikte sorumludur.

(3) Hastane sahibi, sorumlu yönetici ve hastanede görevli tüm personelin görevlerini yerine getirmesinde kullanacağı her türlü araç, gereç ve imkânı sağlamak zorundadır.

(4) Veteriner hekimlerin aşağıdaki şartlara sahip olması gerekir.

a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak veya 25/9/1981 tarihli ve 2527 sayılı Türk Soylu Yabancıların Türkiye’de Meslek ve Sanatlarını Serbestçe Yapabilmelerine, Kamu, Özel Kuruluş veya İşyerlerinde Çalıştırılabilmelerine İlişkin Kanun hükümlerinin sağladığı haklara sahip olmak,

b) Türkiye sınırları içindeki veteriner fakültelerinin birinden mezun olmak veya yabancı ülke veteriner fakültelerinden mezun olmuş ise, 6/11/2010 tarihli ve 27751 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yurtdışı Yükseköğretim Diplomaları Denklik Yönetmeliği hükümlerine göre, denklik belgesine sahip olmak,

c) 6343 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen veteriner hekimlik mesleğinin icrasına engel bir hâli bulunmamak ve bu Kanunda belirtilen tüm yetki, görev ve sorumluluklarının gereğini yerine getirmek.

(5) Hastaneler, yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalıştırabilir. Bunun için, bir dilekçe ekinde personele ait diploma veya mezuniyet belgesi, aralarında yaptıkları noter tasdikli iş akdi ve iki resimle birlikte Valiliğe müracaat ederler. Şube müdürlüğünce incelenen evraklar uygun bulunduğu takdirde yardımcı sağlık hizmetleri personeli adına çalışma izin belgesi düzenlenir.

(6) Hastanelerde, yardımcı sağlık hizmetleri personeli olarak görev yapacak olan personel, kendi yetkileri ile sınırlı işleri veteriner hekimin sorumluluğunda yürütür.

(7) Hastanelerde, hayvan sağlığı hizmeti dışında yardımcı personel çalıştırılacak ise, hastane sahibi tarafından, personelin hangi işlerde çalıştırılacağını içeren bir yazı ekine, personelin nüfus cüzdanı fotokopisini ekleyerek valiliğe müracaat edilir.

(8) Hastanelerde, başka bir kuruluşta çalışan personel çalıştırılamaz.

(9) Kamu kurum ve kuruluşları ile üniversite hastanelerinde çalışacak personel için kurum içi görevlendirme onayı yeterlidir.

Personel bildirimi

MADDE 10 – (1) Hastanede çalışan personel, işten ayrılmak veya çıkartılmak istenmesi durumunda, bir hafta önceden valiliğe yazılı olarak bildirilir.

(2) Sorumlu yönetici veya uzman veteriner hekimin işten ayrılmak veya çıkartılmak istenmesi halinde, yerine iş yeri sahibi tarafından ivedilikle yeni bir sorumlu yönetici veya uzman veteriner hekim görevlendirilir. Bu durum valiliğe yazı ile bildirilir.

(3) İşten ayrılan veya işe başlatılan yeni personel bir yazı ile valiliğe bildirilir. İl müdürlüğü tarafından işten ayrılan personelin belgeleri alıkonulur, işe başlayan personele yeni belgeler düzenlenir.

Düzenlenecek belgeler

MADDE 11 – (1) İl müdürlüğü, hastanede görevli sorumlu yöneticiler için yönetici belgesi; sorumlu yönetici, uzman veteriner hekim, veteriner hekim, yardımcı sağlık hizmetleri personeli için çalışma izin belgesi düzenler. Düzenlenen bu belgelerin birer sureti il müdürlüğünde muhafaza edilir.

(2) Hastaneye verilecek ruhsat ve düzenlenecek çalışma izin belgeleri Bakanlıkça belirlenir.

Eğitim

MADDE 12 – (1) Hastanede görev alacak veteriner hekimler, konuları Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Bakanlık tarafından belirlenecek ve Türk Veteriner Hekimleri Birliği tarafından yapılacak olan hizmet içi eğitim programına katılıp, belge almak zorundadırlar.

(2) Hastanede çalışan veteriner hekimler, yeni gelişmelere paralel olarak mesleki ve teknik bilgilerinin artırılması amacıyla Bakanlık ve bölge veteriner hekimler odası tarafından düzenlenen hizmet içi eğitime katılmakla yükümlüdür. Verilecek konularla ilgili daha önce eğitim almış olanlar, belgelemek kaydı ile bu eğitimlere katılmayabilirler.

(3) Her türlü görüntüleme ve anestezi cihazı gibi özel bilgi ve birikim gerektiren cihazları kullanacak personel, bu cihazların kullanıldığı dallarda uzmanlık veya yeterlilik belgesine sahip olmak zorundadır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Alet-Malzeme, Ürün Bulundurma ve Satma

Alet-malzeme

MADDE 13 – (1) Hastanelerde bulunması gerekli alet ve malzemeler Bakanlık tarafından belirlenir.

Ürün bulundurma ve satma

MADDE 14 – (1) Hastaneler, istenilen asgari teknik ve sağlık şartlarının sağlanması koşuluyla veteriner sağlık ürünü ile karma yem, mineral yem ve yemlik preparat gibi ürünlerin Bakanlıkça belirtilen mevzuat hükümleri doğrultusunda satışını yapabilir.

(2) Hayvanlara yönelik olan her çeşit malzeme satışı, 7 nci maddede belirtilen bina bölümlerinin dışında ayrı bir bölümde yapılabilir. Bu bölüm, hastanenin tüm alanının %25 inden fazla alana sahip olamaz. Bu bölümlere hasta hayvan giriş ve çıkışına izin verilmez. Satışı yapılan ürünlerin teşhiri başka bölümlerde yapılamaz.

ALTINCI BÖLÜM

Yükümlülükler

Çalışma saatleri

MADDE 15 – (1) Hastaneler 24 saat hizmet verir. En az bir veteriner hekim gece nöbeti tutar. Nöbetçi hekime yardımcı sağlık hizmetleri personeli ile yardımcı personel eşlik eder.

Dosyalama

MADDE 16 – (1) Hastanede, gelen hayvan ve sahiplerine ait bilgilerin kaydedildiği, sayfaları il müdürlüğü tarafından mühürlü ve onaylı Ek-5′teki örneğe uygun klinik protokol defteri tutulması zorunludur. İtilaflarda bu defter kayıtları esas alınır.

Muayene bildirimi

MADDE 17 – (1) Bakanlık yapılan muayene ve tedavilerle ilgili bildirim talep edebilir.

Bulaşıcı hastalıkları bildirim yükümlülüğü

MADDE 18 – (1) Hastaneye getirilen hayvanlarda ihbarı mecburi bir hastalığın tespiti veya şüphesi halinde durum derhal il/ilçe müdürlüğüne bildirilir.

YEDİNCİ BÖLÜM

Denetim, İdari Yaptırımlar, Kapatma, Değişiklik, İlaveler,

Tabela ve Kısıtlamalar

Denetim

MADDE 19 – (1) Hastaneler, denetim elemanlarınca denetlenir. Denetimde tespit edilen hususlar denetim defterine kaydedilir, ayrıca Ek-4’teki “Denetim Tutanağı” düzenlenerek hastane sahibine tebliğ edilir.

İdari yaptırımlar

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmeliğe aykırı davrananlar hakkında, 5996 sayılı Kanun ve 6343 sayılı Kanunun ilgili hükümlerine göre idari yaptırımlar uygulanır.

Kapatma

MADDE 21 – (1) Hastanenin kapatılmak istenmesi durumunda, durum en az bir hafta önceden, bir dilekçe ile valiliğe bildirilir. Dilekçeye ruhsatın aslı eklenir.

Değişiklik ve ilaveler

MADDE 22 – (1) Hastanelerde, il müdürlüğünün izni olmadan herhangi bir değişiklik ve ilave yapılamaz. Hastanesinin faaliyet gösterdiği adresin değişmesi durumunda adres değişikliğinden etkilenen tüm başvuru evrakları yeni adrese göre düzenlenir. Düzenlenen evraklar ruhsatla birlikte dilekçe ekine konularak yeniden ruhsat düzenlenmesi için valiliğe başvurulur.

(2) Ruhsatın kaybolması ya da yıpranması halinde durum valiliğe bir dilekçe ile bildirilir. İl müdürlüğünce yapılan incelemede durumun uygun görülmesi halinde Bakanlıkça yeni ruhsat düzenlenir.

Tabela

MADDE 23 – (1) Hastanenin tanıtımı için işyerlerine açıklayıcı ve tanıtıcı tabela asılabilir.

(2) Tabelalarda, ilgili kanunlar uyarınca kazanılan unvanlar kullanılabilir. Bunun dışında yanıltıcı bilgiler, yanlış ifadeler ile mesleği küçük düşürücü ifadeler kullanılamaz.

(3) Hastane dışındaki tabelaya, hastanenin adı, telefon numarası, veteriner hekimlerin adı, unvanı, varsa kazandığı ihtisasları yazılabilir.

Kısıtlamalar

MADDE 24 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında olan hastaneler için ön görülen kısıtlamalar aşağıda belirtilmiştir.

a) Hastaneler Bakanlıktan ruhsat almadan faaliyete geçemezler.

b) Hastaneler çalışma izin belgesi verilmemiş veteriner hekim ve yardımcı sağlık hizmetleri personeli çalıştıramaz.

c) Hastanelerde görevli olan veteriner hekim veya yardımcı sağlık hizmetleri personeli başka bir hastane, muayenehane veya poliklinikte çalışamaz.

ç) Hastanelerde, şirketin faaliyet alanına giren diğer işler yapılamaz.

d) Hastanelerin dış cephesinde, bu Yönetmelikte belirtilen tabelalardan başka bir tabela ve ibareler kullanılamaz.

e) Hastanelerde ruhsatta verilen isim dışında başka bir isim kullanılamaz.

f) Hastanelerde geçici veya sürekli olarak satış, barınma ve eğitim amacıyla hayvan barındırılamaz.

g) Hastanelerde hayvan sağlığı hizmeti dışında başka bir faaliyette bulunulamaz.

ğ) Hastaneler başka bir işyerinin içinde kurulamaz.

h) Hastaneler, yalnız tedavileri altında bulunan hastalar için laboratuvar hizmeti verebilir. Ancak, tedavileri dışında olan hayvanlar için laboratuvar hizmeti verilmesi durumunda 11/12/2011 tarihli ve 28139 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Veteriner Teşhis ve Analiz Laboratuvarları Yönetmeliğine göre izin alınması gerekir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 25 – (1) 19/4/1999 tarihli ve 23671 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Hayvan Hastanelerinin Kuruluş, Açılış, Çalışma ve Denetlenme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.

Mevcut hastaneler

GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımından önce ruhsatlı hastanesi olan hastane sahipleri, bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki yıl içinde hastanesini yeni yönetmelik şartlarına uydurmak ve ruhsatını yeniletmek zorundadır. Ruhsatı yenilenmeyen hastanelerin eski ruhsatları iptal edilir.

(2) Ruhsat almış hastanelerde çalışan veteriner hekimler, 31/12/2013 tarihine kadar eğitime katılıp belge almak zorundadırlar.

Yürürlük

MADDE 26 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 27 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Ekleri için tıklayınız.

30 Kasım 2011   ÇARŞAMBA              Resmî Gazete Sayı : 28128
YÖNETMELİK   

Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığından:

ARICILIK YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; arıcılıkta yetiştiricilik, araştırma, gen kaynaklarının tespiti, muhafazası, ıslahı, suni tohumlama, yeni hatların oluşturulması, damızlık materyalin ithalat ve ihracatı, ticari maksatla ana arı yetiştiriciliği temel esaslarının belirlenmesi, yaygınlaştırılması ve arı sağlığının korunmasına yönelik tedbirlerin alınmasıdır.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; arıcılıkla ilgili her türlü üretim, ıslah, damızlık materyali elde etme, sabit ve gezginci arıcılık konusundaki esasların belirlenmesi, arı sağlığı ve nakline ilişkin gerekli tedbirlerin alınması, alet, makine ve malzemelerin standardizasyonu, eğitim, projelendirme, ballı bitkiler tarımının geliştirilmesi, ana arı yetiştiriciliği, bal arılarında suni tohumlama konularını kapsamaktadır.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana arı üreticisi: Ana Arı Yetiştiricisi Sertifikası sahibi olup, damızlık ana arılardan ana arı üretip satan kişi veya tüzel kişileri,

b) Ana arı üretimi: Aşılama tekniği kullanılarak, damızlık olarak seçilmiş farklı kolonilerden ana ve erkek arı yetiştirilip çoğaltılmasını,

c) Arıcı: Arıcılık işlerini meslek edinen ve geçimlerini kısmen veya tamamen bu yoldan kazananları,

ç) Arıcılık: Arıyı canlı materyal olarak kullanarak, arı ve arı ürünleri üzerinde fiilen yapılan çalışmaları,

d) Arıcılık Kayıt Sistemi (AKS): Etiketlenmiş kovanlara ait bilgilerin merkezi bir veri tabanında kayıt altına alındığı, izlendiği, raporlandığı Bakanlık kayıt sistemini,

e) Arıcı kimlik kartı: Merkez birlikleri tarafından üyelerine verilen arıcının bilgilerini içeren belgeyi,

f) Arı Konaklama Belgesi (AKB): Arıcının kayıtlı olduğu il/ilçe dışında konaklamak için aldığı belgeyi,

g) Arılık: Arılı kovan ve ekipmanların bulunduğu açık ya da kapalı tesis ve alanları,

ğ) Arı ürünleri: Arıcılık çalışmaları sonunda üretilen bal, polen, balmumu, propolis, arı sütü, arı zehiri,

h) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

ı) Birlik: 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu ve 29/6/2004 tarihli ve 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu çerçevesinde faaliyet gösteren arıcı örgütlerini,

i) Gezginci arıcı: Bitkilerdeki farklı çiçeklenme döneminden üst düzeyde faydalanmak ve kış koşullarından arılarını korumak maksadıyla kolonilerinin yerini değiştiren arıcıyı,

j) İl müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı il müdürlüğünü,

k) İlçe müdürlüğü: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe müdürlüğünü,

l) İşletme tanımlama numarası: İl/ilçe müdürlüğü tarafından Türkvet kayıt sisteminde tanımlanan her bir işletme için verilen numarayı,

m) İzole bölge: Bakanlıkça belirlenen ve yarıçapı en az 15 km olan yalnızca saf ırk, ekotip veya üretilecek hibritin baba hattını oluşturan kolonilerin bulunduğu yabancı kolonilerden arındırılmış ve dışarıdan arı girişine kapalı çiftleştirme bölgesi alanı,

n) Koloni: Yumurtlayan ana arısı bulunan ve üretim faaliyetlerinin sürdürüldüğü 3-4 açık ve kapalı yavrulu olmak üzere 6-8 ve üzeri çerçeveli arı ailesini,

o) Konaklama kapasitesi: Bir bölgede flora ve ekolojik şartlar dikkate alınarak, mevcut kolonilerin verimini düşürmeden, birim alanda bulundurulabilecek arılı kovan miktarını,

ö) Kovan: Taşınabilir arı ailesi barınağını,

p) Polinasyon: Çiçekli bitkilerde döllenmenin bal arıları tarafından gerçekleştirilmesini,

r) Sabit arıcı: Kolonilerini tüm yıl boyunca Türkvet Kayıt Sisteminde İşletme Tanımlama Numarası ile kayıtlı olduğu yerde bulunduran arıcıyı,

s) Suni tohumlama: Çiftleşme olgunluğuna gelmiş arının spermi alınarak alet yardımıyla çiftleşme olgunluğuna gelmiş ana arının döl yoluna verilmesini,

ş) Temel petek: Saf balmumundan sterilize edilerek, tekniğine göre imal edilen standart ölçülerdeki balmumu levhaları,

t) TSE: Türk Standartları Enstitüsünü,

u) Türkvet kayıt sistemi: Bakanlık Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından, Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği çerçevesinde oluşturulan işletmelerin, yetiştiricilerin ve sığır cinsi hayvanların kimlik bilgilerinin kayıt altına alındığı veri tabanını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Gezginci Arıcılık

Gezginci arıcılık

MADDE 5 – (1) Gezginci arıcı hareketleri, aşağıdaki hususlar çerçevesinde yürütülür.

a) Gezginci arıcıların yerleştirilmelerinde, il/ilçe müdürlükleri yetkilidir.

b) İl ve ilçe müdürlükleri; gezginci arıcıların konaklayacakları yerleri ve kapasiteleri; il/ilçe müdürlüğünde görevli arıcılık konusunda deneyimli iki teknik personel ve birlik/birliklerin temsilcilerinden oluşan en az üç kişilik bir komisyonla, bitki florası, topografik ve ekolojik yapısı, yerleşim birimleri varsa sabit arıcılara ait koloni varlığını da dikkate alarak belirler ve bunlar harita üzerinde işaretlenir. Orman bölgelerinin kapasiteleri belirlenirken Orman ve Su İşleri Bakanlığının temsilcisi de komisyonda yer alır. Bölge koloni kapasitesi, flora varlığında kayda değer değişiklik olması (iklimsel veya yeni yerlerin açılması) durumunda güncellenir.

c) Bölgeler için koloni kapasitesi belirlenirken nektar ve polen veren tüm bitki varlığı göz önünde bulundurulur.

ç) Arılıklar, arı kışlatma bölgelerinde flora kapasitesine bakılmadan en az 150 metre aralıkla yerleştirilir. Ancak narenciye alanlarında kışlatma yerleşimi yapılırken arılıklar arası mesafe bölgenin flora kapasitesine göre ve en az 300 metre olacak şekilde düzenlenir. Araziye özel durumlarda uzaklığı belirlemeye il/ilçe müdürlüğü yetkilidir.

d) Belirlenmiş bölgede konaklayacak gezginci arıcı, konaklayacağı yer gerçek kişiye ait ise şahısla, köy arazisi ise köy muhtarlığıyla, diğer tüzel kişiliklere ait arazi ise yetkililerle, Devlet ormanlarında konaklayacak arıcılar da Orman ve Su İşleri Bakanlığının ilgili birimleri ile anlaşma yaptıktan sonra EK-1’de yer alan Arı Konaklama Belgesi (AKB)’nin 1 inci Bölümü imzalanır.

e) Konaklama yerini belirleyen ve yerleşme müsaadesi isteyen arıcı AKB ile konaklayacağı ilin il/ilçe müdürlüğüne başvurur. Arıcı tarafından belirlenen konaklama yeri il/ilçe müdürlüğünce de uygun bulunursa AKB’nin 2 nci Bölümü onaylanır. Arıcı, AKB’yi ibra ederek çıkış yapacağı ilin, il/ilçe müdürlüğünden Hayvan Sevklerine Mahsus Yurtiçi Veteriner Sağlık Raporu alır ve bu belgelere istinaden arılarını sevk eder. Rapordaki sevk adresi ile AKB’deki konaklayacağı adres aynı olmalıdır. AKB olmayan arıcıya veteriner sağlık raporu düzenlenmez. Gezgincilik yapan, kayıtlı olduğu adrese ve/veya kendi arazisine dönen arıcıdan da arı hareketlerinin kontrolü ve takibi için AKB istenir.

f) Yer gösterilmeden ve belgeleri olmadan yerleşen arıcının arıları, il/ilçe müdürlüğünün talebi ile mülki amirlikçe güvenlik güçleri marifetiyle bulunduğu yerden kaldırılır. İl/ilçe müdürlüğü, işgal edenler hakkında 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154 üncü maddesine göre işlem yapılmak üzere, Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunur. Kaldırma sürecinde meydana gelen zarardan arıcı sorumludur. Nakliye ve işçilik ücreti arıcıdan alınır. Mücbir sebepten dolayı arısını izin aldığı adres dışına indirmek zorunda kalan arıcıya il/ilçe müdürlüğünce mazeretin uygun görülmesi durumunda cezai işlem uygulanmaz, arıcı beş gün içerisinde AKB de izin aldığı adrese sevk edilir.

g) AKB işlemlerini arıcı adına üçüncü şahıslar takip edebilir.

ğ) Arazi sahipleri dışında herhangi bir muhtarlık ile kamu kurum ve kuruluşunca, arıcıdan konaklama ücreti dâhil hiçbir ad altında ücret alınmaz.

h) Konaklanan bölge için belirlenmiş koloni kapasitesi üzerindeki yerleşim taleplerine il/ilçe müdürlüklerince izin verilmez. Ancak konaklama planlamasında il/ilçe müdürlükleri sadece en son gelen arıcıyı mağdur etmeyecek şekilde bölge koloni kapasitesi üzerinde konaklama müsaadesi verir.

ı) Gezginci arıcılık yapan üreticiler, konaklama yapılan yerlerde arıların çevreye zarar vermemesi için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür. Arı konaklatılan alanlarda otlayan hayvanların arıdan zarar görmemesi için tedbirleri almak hayvan sahiplerinin sorumluluğundadır.

i) Yerleşim işlemleri tamamlanmış arıcılar ve yanında çalışan kişilerin isimleri il/ilçe müdürlükleri tarafından o mahallin güvenlik birimlerine liste halinde bildirilir.

j) Arı gen kaynaklarının tespiti ve yerinde korunması amacıyla izole bölgeleri, bilimsel çalışmalar sonucunda oluşturulacak komisyon kararı doğrultusunda Bakanlık belirler. Komisyon, Hayvancılık Genel Müdürlüğünce; üniversite, birlik ve ilgili kurum ve kuruluşlardan temsilcilerin katılımıyla oluşturulur. İzole bölgelere dışarıdan arı girişleri yasaktır. İl/ilçe müdürlükleri, ilan edilen izole bölgeye yasa dışı girenler hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154 üncü maddesine göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunur.

k) Arılıklar, trafiğin yoğun olduğu bölgelerde yoldan en az 200 metre, stabilize ara yollarda ise en az 30 metre uzaklığa yerleştirilir.

l) Gezginci arıcılık yapan arıcılar, arılarını çevreye rahatsızlık vermeyecek şekilde meskûn mahal dışında bir yere yerleştirir. Sabit arıcılar ise kolonilerini köy ve beldelerde çevreye rahatsızlık vermeyecek şekilde ve insanların toplu olarak hizmet aldıkları cami, okul, sağlık ocağı, karakol gibi benzeri alanlardan en az 200 metre uzağa yerleştirir. Yerleşimin dağınık olduğu bölgelerde ise bu mesafe en yakın eve en az 50 metre olmalıdır.

m) Meskûn mahal ve mücavir alan sınırları içinde arı konaklatılmasında ortaya çıkan ihtilafların giderilmesinde il/ilçe müdürlükleri yetkilidir.

n) Arılığın yerleşim yerinin komisyon tarafından onaylanması durumlarında, yaşanacak herhangi bir olumsuzluk arıcının sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

o) Devlet ormanlarında konaklayacak arıcıların izin ile ilgili usul ve esasları ile arı konaklama yer tanzimi, arılık içme suyu ve ulaşım yolları Orman ve Su İşleri Bakanlığınca sağlanır.

ö) 1/7/2003 tarihli ve 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu uyarınca ilan edilen Yaban Hayatı Koruma ve Geliştirme Sahalarındaki arıcılık faaliyetleri, ilgili mevzuat çerçevesinde hazırlanan Yönetim ve Gelişme Plan Kararları çerçevesinde yapılır.

p) Arıcı, arıcı kimlik kartını, resmî görevliler tarafından talep edilmesi durumunda birliğe kayıtlı olduğunu belgelemek için göstermek zorundadır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Temel Petek ve Bal Standardı

Temel petek

MADDE 6 – (1) Piyasaya arz edilen temel petekler aşağıdaki özelliklere sahip olmalıdır.

a) Temel petek üretiminde kullanılan balmumu 1 atmosfer basınçta 120 °C de 15 dakika süreyle veya eş bir sterilizasyon işlemine tabi tutulmalıdır.

b) Temel peteğe, balmumunun doğal yapısında bulunmayan, parafin, serezin, iç yağı, reçine, oksalik asit, ağartıcılar gibi yabancı maddeler karıştırılmaz.

c) İl müdürlükleri temel petek üretim işletmelerini en az yılda iki kez standartlara uygunluğu yönünden kontrol eder.

(2) Bakanlıkça düzenleme yapılıncaya kadar TSE standartları esas alınır.

Bal standardı

MADDE 7 – (1) Bal üretimi standardı, ilgili mevzuat çerçevesinde yürütülür.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ana Arı Yetiştiriciliği, Eğitimi ve Arılarda Suni Tohumlama

Ana arı yetiştiriciliği ve eğitimi

MADDE 8 – (1) Damızlık ana arı, ana arı yetiştiriciliği ve eğitimi uygulama usul ve esasları Bakanlıkça belirlenir.

(2) Bakanlık, arıcılara yönelik Ana Arı Yetiştiriciliği Sertifikası vermek üzere, ana arı yetiştiriciliği kursları düzenler ve düzenletir; kurs ücretleri dâhil olmak üzere bu kursların düzenlenmesine ilişkin usul ve esasları belirler.

Arılarda suni tohumlama

MADDE 9 – (1) Suni tohumlama yapacak gerçek ve tüzel kişilere eğitim sonucunda Bakanlıkça sertifika verilir. Suni tohumlama ile ilgili usul ve esaslar Bakanlıkça belirlenir.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Ballı Bitkiler ve Orman Amenajman Planı

Ballı bitkiler

MADDE 10 – (1) Ballı bitkiler tarımını ve polinasyonu geliştirici ve özendirici tedbirler Bakanlıkça alınır.

Orman amenajman planı

MADDE 11 – (1) Arıların istifade edebileceği orman ağaçlarının kesilmesi, Orman ve Su İşleri Bakanlığının yapacağı uygun bir amenajman planı çerçevesinde uygulanır.

(2) Bal üretimi için ayrılacak orman alanların; amenajman planlarının tespiti, faydalanma zamanı, süresi, şartları, faydalanmada öncelik alacak yetiştiricilerle ilgili kriterler ve birim alana konulacak kovan sayıları, Bakanlık İl Müdürlükleri, birlik ve ilgili Orman ve Su İşleri Bakanlığı Bölge Müdürlüğünce tespit edilir.

ALTINCI BÖLÜM

Zirai Mücadele Tedbirleri

Zirai mücadele tedbirleri

MADDE 12 – (1) İlaçlamada aşağıdaki hususlara uyulur.

a) Mevcut imkânlar ölçüsünde arılıkların ilaçlama yapılan alanlardan uzak yerlerde bulunmasına özen gösterilir.

b) Zirai mücadele yapılacak yerlerdeki ve çevresindeki arıcılara, mücadele yapacak kuruluş ve şahıslar tarafından yedi gün önceden, ilaçlama programına alınan bölgenin genişliği, kullanılacak ilacın cinsi, atılma zamanı, etki süresi ile bal arılarına olan etkisi duyurulur.

c) Arıcılar, il/ilçe müdürlüklerinden, bulundukları yöredeki mücadele programları hakkında bilgi alır.

ç) Bitki koruma ürünleri, kullanıma arz edilen hâliyle ve etiketinde belirtilen tavsiyelere göre uygulanır. Buna aykırı uygulamalarda sorumluluk uygulayana ve uygulanmasına izin verene aittir.

d) Kullanılan bitki koruma ürünlerinin artık ve ambalajları kullanıcıları tarafından uygun şekilde imha edilmek zorundadır.

e) Zirai mücadelede bal arılarını korumak için öncelikle sıvı ilaç kullanılır.

f) İlaçlamalar sırasında arıların su içtiği kaynaklara ilaç bulaştırılmaz.

g) İlaçlamalar akşam üzeri veya sabah erken saatlerde, arıların uçuş yapmadıkları zamanlarda uygulanır.

(2) Bitki koruma ürünlerini etiket bilgilerine uygun şekilde kullanmayanlar ve bitki koruma ürünlerinin artık ve ambalajlarını Bakanlıkça belirlenen esaslara göre imha etmeyenler hakkında 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 39 uncu maddesine göre işlem yapılır.

(3) Bakanlıkça; arıcı, zirai mücadele yapacak olan yetiştirici ve ilaç tatbik eden elemanlara arıların ilaçlardan etkilenmemesi ve doğabilecek zararların önlenmesi için düzenli olarak eğitim çalışmaları yapılır veya yaptırılır.

YEDİNCİ BÖLÜM

Tomruk Tahsisi, İthalat ve İhracat İzni

Tomruk tahsisi

MADDE 13 – (1) Kovan imal edecek özel ve tüzel kişi ve kuruluşlara kereste tahsisi, Orman ve Su İşleri Bakanlığınca yapılır.

İthalat ve ihracat izni

MADDE 14 – (1) Damızlık arı ve damızlık arı materyalleri ile arı hastalık ve zararlılarında kullanılacak veteriner müstahzarların imal, ithal ve ihracı, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun uygulanmasını sağlamak üzere çıkarılan yönetmelikler ile Ekonomi Bakanlığınca yayımlanan ithalat ve ihracat ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Arı Sağlığı, Denetim, Kontrol ve Kayıt

Arı sağlığı

MADDE 15 – (1) Arı hastalık ve zararlıları ile etkin ve yaygın mücadele için merkez birlikleri, il birlikleri aracılığı ile belirli programlar dâhilinde toplu ilaçlama uygulaması yaptırır.

Denetim

MADDE 16 – (1) Bakanlıkça; gerçek ve tüzel kişilerin ürettikleri damızlık ana arılar ile ana arı yetiştiriciliği ve suni tohumlama konularındaki çalışmaları belirlenmiş ilgili mevzuat çerçevesinde denetlenir.

(2) Yapılan denetleme sonucunda ana arı yetiştiriciliği veya arı suni tohumlaması yapan gerçek veya tüzel kişilerin ya da ürettikleri ana arıların kusurlu veya yetersiz bulunmaları halinde sorumluları birinci defa yazılı olarak ikaz edilir, ihmalin veya kusurun sürdürülmesi halinde çalışma izinleri iptal edilir.

Kontrol

MADDE 17 – (1) İl ve ilçe müdürlükleri, arıcıların ilgili mevzuata uygun olarak bal üretimi yapmaları için gerekli tedbirleri alır, denetimleri yapar. Ayrıca diğer arı ürünlerinin yurt içi denetim ve kontrollerini 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu çerçevesinde yürütür.

(2) Arıcılar, veteriner tıbbi ürünlerinin kullanımında, ilgili mevzuata riayet etmek, kullandıkları veteriner tıbbi ürünleri kayıt altına almak, reçeteleri muhafaza etmek ve denetimlerde Bakanlığa sunmak zorundadır.

(3) İl/ilçe müdürlükleri; üretilen arı, arı ürünleri ve arıcılıkla ilgili her türlü alet, makine, petek, kovan ve arıcılık malzemesini, arıcılık konusunda yetişmiş personel aracılığıyla kontrol ettirmeye ve rapor tanzimine yetkilidir.

Kayıt

MADDE 18 – (1) Bakanlık, arıcılık kayıt sisteminin oluşturulmasına ilişkin usul ve esaslar ile kovan plakasının içeriği ve standartlarını belirler.

(2) Arıcılık Kayıt Sistemi aşağıdaki hususlar çerçevesinde yürütülür.

a) Arıcılık Kayıt Sistemi (AKS), Bakanlığın sorumluluk ve yetkisinde belirlenen esaslar dahilinde birlikler ile işbirliği halinde yürütülür.

b) Yetkilendirilmiş il/ilçe müdürlük personeli, Türkvet’te kayıtlı arıcılara işletme tanımlama numarası ile sistemde işletme açılması, açılan işletmelere, kovan plakalarının ve verilerinin girilmesi işlemlerinde yetkilidir. Birlik personelinin siteme veri giriş yetkileri Bakanlıkça belirlenir.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 19 – (1) 25/5/2003 tarihli ve 25118 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Arıcılık Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

EK-1

T.C.

GIDA, TARIM VE HAYVANCILIK BAKANLIĞI

Hayvancılık Genel Müdürlüğü

Arı Konaklama Belgesi (AKB)

1.Bölüm                                                                                                                                                                           

Arıcı tarafından doldurulacaktır;                                                                                         Tarih: ……../………./20..

İşletme Tanımlama Numarası:……………………….

TC Kimlik No:………………………………..

Adı ve Soyadı:…………………………..   

Daimi Adres:…………………………………………………………..…………………………

Tel: (………)…………………..

Arılı Kovan Sayısı: ………………                  Boş Kovan Sayısı:…………………       

Çıkış Yapılacak Adres:………………………………………………………………………..……………….……

Konaklanacak Adres:………………………………………………………………………………

Konaklama Tarihi (başlama-bitiş): ………./………/20…….  -  ………./………./20…….

      Arıcının                                                                                 Arazi Sahibi /Kurum Yetkilisi                  

Adı Soyadı İmza                                                                               Adı Soyadı İmza

2.Bölüm                                                                                                                                                                               

Yukarıda miktarı gösterilen ……………………………………………………………… ait arılı kovanların, Hayvan Sevklerine Mahsus Yurtiçi Veteriner Sağlık Raporu  ile ilimiz sınırları içerisinde yukarıda belirtilen tarihler arasında ve adreste konaklaması için nakline müsaade edilmiştir. …/…../20..

Arıcının Konaklayacağı

İl/İlçe Müdürlüğü

 Adı Soyadı imza

BOMBUS ARISI YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Resmi Gazete Bağlantısı için Tıklayın

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; yerli gen kaynaklarımızdan olan bombus arısının doğadan toplanmasını ve yurt dışına kaçırılmasını önlemek, denetimli koşullarda yetiştirilmesini teşvik etmek, sağlıklı ve kaliteli bitkisel ürünler üretimi için seralarda kullanımını yaygınlaştırmak ile ilgili esasları belirlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, bombus arılarında; üretim izni, damızlık materyal elde etme ve korunması için her türlü tedbirin alınması, polinasyon, ihracat, ithalat ve projelendirme ile ilgili işlemleri, örtü altı tarımında bombus arısı kullanımını artırıcı tedbirlerin alınması konularını kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 10 uncu maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Ana arı (Kraliçe): Yuva kurmamış, denetimli olarak çiftleştirilmiş bombus ana arısını,

b) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

c) Bombus arısı (Bombus terrestris): Örtü altı tarımında polinasyon hizmetinde kullanılmak üzere denetimli koşullarda yetiştirilebilen, doğal koşullarda genellikle toprak altında yaptığı yuvada koloni halinde yaşayan bir yaban arısı cinsini,

ç) Firma: Laboratuvarşartlarında bombus arısı üretimi için Bakanlıktan izin almış tüzel kişiyi,

d) İl ve ilçe müdürlüğü: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

e) Koloni: Canlı döller üretebilen bir ana arı ve bunun dölleri olan işçi arılardan oluşan birimi,

f) Komisyon: Bakanlıkça, Hayvancılık Genel Müdürlüğü ve üniversitelerden oluşturulan teknik inceleme ve ruhsat komisyonunu,

g) Polinasyon: Çiçekli bitkilerde döllenmenin gerçekleştirilmesini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Üretim izni

MADDE 5 – (1) Firma, kapasite durumu, üretim aşamaları ve yatırımın terminini içeren proje hazırlar. Bombus arı kolonisi üretiminde kullanacağı materyali ve üretim teknolojisini nereden temin edeceğini belirtir. Teknolojisini yurt dışı firmadan alacak ise, ilgili bombus firması ile yapacağı üretim sözleşmesi ile Bakanlığa başvurur. Yatırım için ön izin alır.

(2) Yatırım tamamlandıktan sonra komisyon işletmeyi inceler. Üretim laboratuvarı alt yapısı ve materyal temini konularında yapılacak değerlendirme sonucu yeterli bulunan firmaya üretim izni, Nisan, Mayıs ve Haziran ayları içerisinde verilir. Firmalar, işletmelerinde ürettikleri ana arıları kullanarak koloni üretimine geçmek zorundadır. Bu firmaların dışa bağımlı kalmadan laboratuvar şartlarında üretime geçmeleri esastır.

(3) Bakanlıktan izin alınması kaydı ile araştırma müdürlükleri ve üniversitelerin araştırmaya yönelik çalışmaları hariç, bombus arısı türlerinin doğadan toplanması yasaktır.

İthalat ve ihracat izni

MADDE 6 – (1) Bombus arısı ithali ve ihracı, 5996 sayılı Kanun ve Ekonomi Bakanlığınca yayımlanan ithalat ve ihracat ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde yapılır.

(2) Firma, il veya ilçe müdürlüğünde görevli konu uzmanı ziraat mühendisi veya veteriner hekimin, laboratuvarda üretildiğine ilişkin raporuna istinaden, bombus arısı ihracatı yapar.

Bombus arısı kullanımının teşviki

MADDE 7 – (1) Polinasyonda bombus arısı kullanımını geliştirici ve özendirici tedbirler Bakanlıkça alınır.

Hastalık tedbirleri

MADDE 8 – (1) Bombus arısı üretim işletmesinde herhangi bir salgın arı hastalığının görülmesi durumunda, mutlaka en yakın il veya ilçe müdürlüğüne hastalık ihbarı yapılır. İl veya ilçe müdürlüğü tarafından hastalıkla mücadelede 5996 sayılı Kanunun ilgili hükümleri uygulanır.

Denetim

MADDE 9 – (1) İl veya ilçe müdürlükleri; gerek gördüğü tarihlerde, üretilen bombus arısı, kovan ve her türlü malzemenin kontrol ettirilmesine ve rapor tanzimine yetkilidir.

Koloni satışı

MADDE 10 – (1) Üretilen bombus kolonisi kutusunun üzerinde firma ismi, adresi, telefonu, uygun taşıma ve kullanım koşulları firma tarafından ayrıca belirtilir.

Firmanın sorumlulukları

MADDE 11 – (1) Firma;

a) Polinasyon amacıyla kullanılan bombus arısı ve bu türün alt türlerine ait ana arı ve kolonileri doğadan toplayamaz, toplatan gerçek ve tüzel kişilerden satın alamaz ve toplama işlemi yapan kişilerle ilgili bilgi edinildiğinde bu bilgileri Bakanlığa bildirir.

b) Gerçekleştirmek istenilen yatırımların gerek kuruluş ve üretim aşamasında gerekse daha sonraki dönemde kontrolü amacı ile Bakanlık ve üniversitelerden gelen görevlilerin masraflarını karşılar.

c) Bombus arısı ile ilgili üretim, ithalat ve ihracat rakamlarını Bakanlığa üçer aylık dönemler halinde faaliyet cetveli olarak gönderir.

ç) Herhangi bir nedenle üretimine bir süre ara vermesi veya üretimini tamamen durdurması halinde Bakanlığa on beş gün içinde bilgi verir.

d) Sorumluluklarına uymadığı takdirde Bakanlık üretim iznini iptal eder.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

MADDE 12 – (1) 1/10/2004 tarihli ve 25600 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Bombus Arısı Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

Yürürlük

MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.

Bakan Eker, Türk Traktör sponsorluğunda çiftçilere 600 bin kitap dağıtılmasına ilişkin Rixos Oteli’nde düzenlenen tanıtım toplantısının ardından gazetecilerin sorularını yanıtladı.

Deli dana riski bulunan bazı ülkelerden canlı hayvanların Macaristan üzerinden Türkiye’ye satıldığına dair iddiaların doğru olup olmadığını sorulması üzerine, Bakan Eker, şunları söyledi:

“Doğru değil, gazetedeki haberi yapan muhabire de söylenmiş, (bunu ben yazmadım benim haber merkezim yazdı) diyor. Bizden de öyle bir bilgi ulaşmadı. Sadece ithalat yapılan ülkelerde sıkı sağlık denetimlerimiz var. İthalat durdurulmuş falan değil, sadece kontroller sıkılaştırıldı. Şüphe duyulan bazı şeyler oluyor, bilgilerde kulak numarasıyla ilgili, yaşı, cinsiyetiyle ilgili bazı bilgiler karşılıklı check ediliyor. İthalat yapılırken, veteriner hekimlerimiz başında duruyor bunları kontrol ediyor, belgeyi alıyor evraktaki bilgi, aşıyla ilgili bilgilerde birtakım yanlışlıklar varsa, haliyle bunu check ediyor düzelttiriyor. Eğer bir problem yoksa geri zaten ithalat açılıyor. Bundan ayrı bir anlam, ayrı bir mana çıkarılması doğru değil. İthalat devam edecek sadece kontrol daha sıkı, daha dikkatli bir şekilde yapılıyor. Çünkü bazen yanlış görünürseniz, diyelim hayvanın küpesinde bir numara var, kağıt üzerinde bir rakam eksikse yanlışsa ondan şüphelenirsiniz, (buna bir dikkat edelim, nedir, neyin nesidir, acaba başka bir şey var mı) diye biraz daha dikkatle, özenle bu işlemleri yaparsınız. Mesele bundan ibaret.”

Eker, Macaristan Bulgaristan menşeli hayvanlarda birkaç olay olunca, bunun üzerinde sıkı bir şekilde kontrolün yapıldığını söyledi.

KANATLI TİFOSU İLE KANATLILARDA PULLORUM HASTALIĞINA

KARŞI KORUNMA VE MÜCADELE YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Resmi Gazete Bağlantısı için Tıklayın

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum olarak adlandırılan hastalıklardan korunmak ve hastalıkla mücadele etmek için alınması gereken tedbirlere ilişkin usul ve esasları düzenlemektir.

Kapsam

MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum salgını durumunda uygulanacak minimum kontrol önlemlerini kapsar.

Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik; 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 4 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.

Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,

b) İmha: İnsan tüketimine sunulmayacak olan ve itlaf edilen kanatlı hayvanların veya hayvansal ürünlerinin toplanması, nakil edilmesi, depolanması ve çukura gömülerek veya yakma ünitelerinde yakılarak yok edilmesini,

c) İtlaf: Yetkili otorite kararı ile hayvanların öldürülme işlemini,

ç) Kanatlılarda pullorum: Kanatlı hayvanlarda salmonella pullorum tarafından meydana getirilen enfeksiyonu,

d) Kanatlı tifosu: Kanatlı hayvanlarda salmonella gallinarum tarafından meydana getirilen enfeksiyonu,

e) Karantina: Hastalık veya zararlı organizmaların ülkeye girişini veya ülke içinde yayılmasını önlemek amacıyla, hayvan, hayvansal ürün, bitki, bitkisel ürün ve diğer maddeler ile bulaşma ihtimali bulunan madde ve malzemelerin kontrol altına alınmasını,

f) Kordon: Hayvan hastalığı görülen alanın gözetim altında tutulması, giriş ve çıkışların kontrol altına alınmasını,

g) Resmi veteriner hekim: Bakanlık tarafından atanan ve Bakanlık tarafından yetkilendirilen veteriner hekimi,

ğ) Teşhis kılavuzu: Hastalığa ait teşhis rehberini,

h) Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü: Kanatlı tifosu ve kanatlılarda pullorum hastalığının teşhisinden, mücadele ve gözetim programlarından sorumlu olan doğrudan Bakanlığa bağlı enstitü müdürlüğünü,

ı) Yetkili otorite: Bakanlık il ve ilçe müdürlüklerini,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Hastalık Bildirimi ile Hastalık Şüphesi ve Resmi Teyit

Hastalık bildirimi

MADDE 5 ‒ (1) Kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum hastalığından şüphe eden veya bu hastalığın varlığından haberdar olan hayvan sahipleri ve bakıcıları, veteriner hekimler ile muhtarlar, köy korucuları, celepler, çobanlar, gemi kaptanları, istasyon ya da gümrük memur veya idarecileri gibi ilgililer tarafından yetkili otoritelere, yetkili otoriteler tarafından ise derhal Bakanlığa bildirilir.

Hastalık şüphesi

MADDE 6 – (1) Kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum hastalığının çıktığını haber alan resmi veteriner hekim hastalık mahallinde gerekli muayene ve incelemeleri yapar, kordon ve karantina tedbirlerini alır.

(2) Kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum hastalığından şüpheli sürülerden alınan ölü veya hasta hayvanlardan birkaç tanesi kesin teşhis için, usulüne uygun olarak bağlı bulunduğu Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğüne gönderilir. Laboratuvara hasta ve ölü hayvan gönderilmesinin mümkün olmadığı durumlarda; hastalıklı kanatlılara ait iç organlar, uzun kemikler, gaita, kloakal sıvaplar, yumurta ve kan serumları laboratuvara gönderilir.

Hastalık teyiti

MADDE 7 – (1) Laboratuvar raporuna istinaden veteriner hekim hastalık çıkış raporunu düzenler, derhal mahalli hayvan sağlık zabıtası komisyonunu toplar, komisyon hükümet veteriner hekiminin raporuna istinaden hastalık çıkış kararı alır ve ilan eder.

(2) Laboratuvar muayenesine göre bu hastalığın tespit edildiği kümeslerde ölen kanatlılar imha edilirler. Enfeksiyondan şüpheli genel durumu bozuk olan kanatlılar da itlaf edilerek imha edilirler.

(3) Hastalığın tespit edildiği ticari kümeslerdeki yumurtacı veya broyler sürülerinde laboratuvar muayenesi 21 gün ara ile tekrarlanır. Son iki muayenenin menfi çıkması halinde sürü hastalıksız kabul edilir.

(4) Bu hastalıkların tespit edildiği kümeslerdeki sürüler damızlık olarak kullanılmaz. Damızlık kanatlı işletmesinde bu hastalıkların görülmesi durumunda hastalığın görülmesinden 7 gün öncesine kadar bu işletmeden civciv temin eden işletmeler hastalık yönünden takip edilir.

(5) Damızlık kanatlı işletmeleri ile kuluçkahanelerde söz konusu hastalıkların tespit edilmesi durumunda, 20/3/2007 tarihli ve 26468 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Kuluçkahane ve Damızlık Kanatlı İşletmeleri Yönetmeliği hükümleri uygulanır.

(6) Yurtdışından ithal edilen yumurtalar ve canlı kanatlı hayvanlar, gümrük kapılarında bu hastalık bakımından laboratuvar muayenesine tabi tutulur ve sonuçların menfi çıkması durumunda yurda girişine izin verilir. Sonucun müspet çıkması durumunda 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu hükümleri uygulanır.

(7) Kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum hastalığı sebebiyle alınan kordon ve karantina tedbirleri, üçüncü fıkrada yer alan şart yerine getirildikten sonra temizlik ve dezenfeksiyon yapılarak kaldırılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Teşhis yöntemleri ile teşhis kılavuzu

MADDE 8 – (1) Kanatlı tifosu ile kanatlılarda pullorum hastalığının varlığını tespit etmek, teşhiste bir örnekliliği sağlamak amacıyla örnekleme, teşhis yöntemleri ve laboratuvar testleri Bakanlıkça uygulamaya konulan teşhis kılavuzuna uygun olarak gerçekleştirilir.

Referans laboratuvarlar

MADDE 9 – (1) Ulusal referans laboratuvarı Bakanlıkça belirlenir.

Yürürlük

MADDE 10 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.